ับปริมาณมากออกมา
ฉู่โม่วสังเกตเห็นว่า
เมื่อรอยแยกนี้ปรากฏขึ้น สีหน้าของมหาเทวะยุทธ์ฉีอวิ๋นและผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่ามนุษย์วิหคก็จริงจังยิ่งขึ้นและสายตาดูดุดันยิ่งกว่าเก่า
นั่นทำให้ฉู่โม่วสงสัยมากทีเดียว
เมื่อเปิดทางเข้าไปสู่เขตแดนลับได้ ทำไมมหาเทวะยุทธ์ทั้งสองถึงเครียดนักล่ะ? หรือว่าจะมีอะไรพิเศษเกี่ยวกับมันอยู่?
“อัจฉริยะฉู่ นี่ไม่ใช่การเปิดเขตแดนลับทั่วไป!”
“ถึงเขตแดนลับกลืนดาราจะถูกเรียกว่าเขตแดนลับ แต่มันก็เป็นเหมือนโลกอีกใบหนึ่งจริง ๆ!”
“เขตแดนลับทั่วไปจะเชื่อมต่อกับโลกใบปัจจุบันโดยไม่มีสิ่งกีดขวางอะไร แต่จะมีเกราะป้องกันขั้นระหว่างสองโลกที่แยกกัน เกราะป้องกันนี้เกิดขึ้นจากจิตวิญญาณของโลกทั้งสองแห่ง!”
“ถึงโลกของเขตแดนลับกลืนดาราจะเล็กกว่าจักรวาลของเรามาก ยังไงมันก็ยังเป็นโลก การจะพังเกราะป้องกันที่เกิดขึ้นจากจิตวิญญาณของโลกไม่ใช่เรื่องง่ายอยู่แล้ว สำหรับมหาเทวะยุทธ์น่ะ มันเป็นเหมือนภารกิจอันยิ่งใหญ่!”
ราวกับว่ารู้คำถามในใจของฉู่โม่ว ผู้อาวุโสสวีที่ยืนอยู่ข้างกายเขาก็อธิบายด้วยเสียงแผ่วเบา
“อย่างนี้นี่เอง”
ฉู่โม่วพลันรู้สึกตกตะลึงอยู่ในใจ
เขายังไม่เข้าใจว่าการทำลายเกราะป้องกันที่สร้างขึ้นจากจิตวิญญาณของโลกนั้นยากขนาดไหน แต่แค่ได้ฟังก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ เลย
ชายหนุ่มจ้องเขม็งและพยายามจำภาพนี้ให้ดี
ไม่ใช่แค่ฉู่โม่ว
ผู้ปลุกพลังจากเผ่าพันธุ์มนุษย์และเผ่าพันธุ์มนุษย์วิหคคนอ
