าพูด การคัดเลือกของหอเพลิงโหมก็เข้มงวดมาก ถึงเขาจะคิดว่าพรสวรรค์ของตัวเองเพียงพอที่จะเข้าร่วมหอเพลิงโหมได้อย่างแน่นอน แต่เขาก็ไม่อยากแสดงพรสวรรค์ที่แท้จริงในที่สาธารณะ เพราะฉะนั้น เขาจะได้รับเข้าไปในหอเพลิงโหมไหมนั้นยังคงเป็นปริศนา
“แค่นี้แหละ!”
“เรื่องนั้นยังอีกไกล ทำไมไม่ไปฝึกก่อนล่ะ!”
ฉู่โม่วส่ายหน้า กำจัดความคิดยุ่งเหยิงออกไป และเตรียมตัวตามหาสถานที่ต่อไปเพื่อปูพื้นฐานร่างกาย เพื่อทำการฝึกฝนร่างกายครั้งที่สองให้สมบูรณ์อย่างรวดเร็วที่สุด
เพียงแต่ว่า
ในตอนนี้
ฉู่โม่วพลันสัมผัสได้ว่าจารึกของเขาถูกสัมผัสราวกับว่ามีใครบางคนมาหา
เขาหันไปเพ่งตามองและเห็นชายชราคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าประตูคฤหาสน์ กำลังมองมาที่เขาด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าผ่านค่ายกล
นั่นมันสายตาแบบไหนกัน?
แม้ว่าจะมีค่ายกลเป็นเกราะป้องกันอยู่ แต่เมื่อทั้งสองมองหน้ากัน เขาก็สัมผัสได้ว่าสายตาของชายชราสามารถมองเห็นร่างของเขาผ่านค่ายกลและห้องของคฤหาสน์ได้!
ไม่สิ!
ไม่ใช่แค่มองเห็นร่างของเขา แต่ยังมองเห็นกระทั่งจิตวิญญาณและลึกข้างในหัวใจของเขาด้วย!
ความรู้สึกนี้ทำให้หัวใจของฉู่โม่วเต้นแรงขึ้นทันที เลือดและอณูแห่งชีวิตสัมผัสได้ถึงอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปของฉู่โม่วและตื่นตัวขึ้นในทันใด
“แข็งแกร่ง!”
“นั่นคือยอดฝีมือ!”
“อย่างน้อยก็ต้องเป็นขั้นเทวะยุทธ์ระดับสูง บางทีอาจจะเป็นมหาเทวะยุทธ์แล้วก็ได้!”
ทันใดนั้น ความคิดเช่นนั้นก็ปรากฏขึ้นมาในหัวขอ
