ันหัน จึงทำให้พวกเขาสูญเสียคนไปเป็นจำนวนมาก
แต่อาจเป็นเพราะเตรียมใจไว้แล้ว ในขณะนี้สภาพจิตใจพวกเขาจึงกลับมาดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่หดหู่ และตื่นเต้นกับการสำรวจต่อไป
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกเขายังสามารถค้นพบที่ตั้งของเขตแดนลับได้อย่างรวดเร็ว
“คุณหนูครับ เราเจอแล้ว!”
ผู้ปลุกพลังบินกลับมาและพูดอย่างตื่นเต้น
“นำทางไปที่นั่นเร็วเข้า!”
ซูเจาเจาและกวนหนิงหนิงนำกลุ่มสำรวจติดตามไปทันที
เพียงไม่นาน
พวกเขามาถึงบริเวณหน้าหุบเขาสูงชันแห่งหนึ่ง
มีประตูสำริดตั้งอยู่หน้าทางเข้า ซึ่งมีแสงศักดิ์สิทธิ์ลึกลับที่ขับกลิ่นอายออกมาจาง ๆ จากด้านใน พร้อมกระแสวังน้ำวนด้านหน้าประตู
“กลิ่นอายจิตวิญญาณนี่มัน…!”
“ใช่แล้ว นี่คือสถานที่ลับที่พวกเรากำลังตามหาอยู่!”
หลังจากสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายลึกลับบางอย่าง ผู้ปลุกพลังคนหนึ่งก็พูดอย่างตื่นเต้น
“กลิ่นอายจิตวิญญาณ?”
ฉู่โม่วแสดงท่าทางงุนงง เพราะเขาไม่เคยได้ยินเรื่องเหล่านี้มาก่อน
ดูเหมือนกวนหนิงหนิงที่อยู่ข้าง ๆ จะรู้ว่าชายหนุ่มไม่เข้าใจ เธอจึงอธิบายว่า “กลิ่นอายจิตวิญญาณสามารถเกิดได้เพียงในเขตแดนลับของจักรวาลนี้เท่านั้น ส่วนสาเหตุการเกิดกลิ่นอายจิตวิญญาณแบบนี้ได้ ปัจจุบันยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด”
“แต่มีผู้ปลุกพลังบางคนได้คาดเดาถึงความน่าจะเป็นที่เป็นไปได้มากที่สุดและเป็นเหตุผลที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดคือ ในเมื่อเขตแดนลับมีต้นกำเนิดมาจากอารยธรรมในอดีตสมัยโบ