์อสูรรูปร่างเหมือนแมงกะพรุนระเบิดโทสะ มันหมายใจจะกำราบฉู่โม่วให้สิ้นชื่อ
“ใช่แล้ว! จะปล่อยมันไว้ไม่ได้!”
“เราต้องสั่งสอนให้รู้ว่าปากพาซวยมันเป็นอย่างไร!”
“ฆ่ามัน!”
ราชาอสูรทั้งสามตัวเริ่มเห็นชอบ
“ทว่า…”
ราชาอสูรที่หน้าตาเหมือนสัตว์เลื้อยคลานใต้ทะเลยุคโบราณซึ่งมีหนวดสองเส้นบนหัวขมวดคิ้วพร้อมส่งเสียงกังวล “เจ้านี่มันไม่ได้อ่อนแอ ขืนหุนหันพลันแล่นไปแบบนี้ ความเสี่ยงมันก็…”
“เจ้าจะกลัวอะไรฮะ! ตอนนี้เราอยู่ในทะเลลึก ที่นี่คือสมรภูมิได้เปรียบของเรา พอรวมตัวกับราชาอสูรอีกห้าตัวแล้ว การจะฆ่ามันก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป!”
เมื่อเผชิญกับความกังวลดังกล่าว ราชาอสูรแมงกะพรุนจึงพูดอย่างไม่ยี่หระ
ราชาอสูรอีกสามตัวคิดเห็นไปในทางเดียวกัน
“ใช่แล้ว!”
“นี่คือบ้านของเรา ที่ที่เราสามารถเผยความแข็งแกร่งได้เต็มกำลัง!”
“ถึงเจ้ามนุษย์นั่นจะทรงพลัง แต่ก็เห็นได้ว่ามันยังไม่มากพอจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลง มันยังไปไม่ถึงระดับ 9 เลยด้วยซ้ำ แม้มันจะแข็งแกร่ง แต่ก็ยังพึ่งพาพลังพรสวรรค์หลาย ๆ อย่าง ในขณะที่พวกเราเข้าใกล้ความเป็นเทพเจ้ายิ่งกว่าใคร ทั้งในแง่ระดับชีวิตและพละกำลัง พวกเราก็เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทั่วไปอย่างมาก ไอ้การโจมตีพื้น ๆ แทบจะสะกิดผิวพวกเราไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
“พวกเราไม่ต่างจากเทพเจ้า!”
“มาจัดการมันด้วยกันเถอะ จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็มีเพียงหัวเดียว พอฆ่ามันแล้วใครก็มาขวางการขึ้นบกของเราไม่ได้!”
พวกมันพากันแสดงคว
