ห้ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมฝูงชนในทันที
เมื่อภาพตรงหน้าปรากฏ เขาก็พยักหน้าอย่างพอใจ
เขานั่งลงบนเก้าอี้ เปิดรายชื่อของผู้ที่กำลังต่อแถวออกมาดู ก่อนจะเริ่มขานชื่อทีละคน
ในทุกครั้งที่เสียงขานชื่อดังขึ้น เจ้าของนามจะเดินออกมาข้างหน้า แล้วจากนั้นทรัพยากรในส่วนของคนผู้นั้นก็จะถูกนำออกมาจากส่วนเก็บของเพื่อส่งมอบ
“โอ้สวรรค์ ได้อัตลักษณ์แห่งอสูรทุกวันจริง ๆ ด้วย!”
“ดูเจ้าหนุ่มนั่นสิ เขาได้อัตลักษณ์แห่งอสูรระดับสี่เลยอะ!”
“อะไรกัน ก็แค่ระดับสี่เองไหม คนที่อยู่หน้าฉันเขาได้เลือดอสูร ถึงสองอย่างเลยนะ!”
“ถ้าจะได้อัตลักษณ์แห่งอสูรระดับห้า อย่างน้อยก็ต้องอยู่ในระดับจอมยุทธ์ใช่ไหม่”
“โอ้โห ครั้งนี้แจกทรัพยากรเยอะมาก พวกเบื้องบนนี่พูดจริงแจกจริงแฮะ ไม่กั๊กไม่หมกเม็ดซะด้วย!”
เสียงพูดคุยดังขึ้นท่ามกลางความเป็นระเบียบของขั้นตอนแจกจ่าย
คนที่ได้รับแล้วล้วนมีรอยยิ้มประทับบนใบหน้า ขณะที่คนยังไม้ได้ของก็ตั้งตารออย่างใจจดใจจ่อ
เมื่อดวงอาทิตย์ลับของฟ้า คนงานทุกคนก็ได้รับทรัพยากรสำหรับฝึกฝนครบถ้วน พวกเขาต่างก็มีความสุขไม่น้อย
วิกฤตสุดยอดฐานจงไห่ในครั้งนี้ทำให้ผู้คนตกอยู่ใต้ความหวาดกลัว โชคดีที่ราชันย์เทพยุทธ์กลืนกินสวรรค์สังหารสัตว์อสูรลงได้ สามารถปกป้องชีวิตผู้คนให้รอดพ้นเภทภัย ในตอนนี้ ผู้คนที่เหลือรอดได้รับทรัพยากรสำหรับการฝึกฝน ส่งผลให้พลังของพวกเขามีโอกาสพัฒนา บางที หลังจากการฟื้นฟูเสร็จสิ้นลง พวกเขาก็อาจจ
