่งที่ได้รับรู้ คือความฝันที่ไม่อาจจะก้าวไปถึงได้…”
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักตระหนักและเข้าใจในสิ่งที่ฉู่โม่วพูด
ในส่วนของผู้อาวุโสระดับสูงกับบรรพบุรุษผู้ล่วงลับอีกมากมาย ณ ตอนนั้น พวกเขากำลังแสดงสีหน้าเหลือเชื่อแบบสุด ๆ ชัดเจนว่าพวกเขาเชื่อเรื่องนี้กันได้ค่อนข้างยาก
โชคดี
ที่พวกเขาไม่ใช่คนธรรมดาทั่ว ๆ ไป จึงสามารถฟื้นคืนสติได้อย่างรวดเร็ว
หลงเหลือไว้เพียงความเศร้าโศกบนใบหน้า
ยังไงเสีย
ไม่ว่าใคร หากครั้งหนึ่งเคยได้รู้ว่าสำนักที่สุดแสนจะยิ่งใหญ่และทรงพลังของพวกตนจะถูกทำลายจนย่อยยับในภายภาคหน้า ไม่มีทางเลยที่พวกเขาจะไม่รู้สึกหดหู่เช่นนี้
“ฉันไม่เคยคิดเลยว่าสำนักวิถีอากาศที่ยั่งยืนมาเกือบหมื่นปีของพวกเรา จะต้องถูกลบหายออกจากหน้าของประวัติศาสตร์เช่นนี้!”
“ยากที่จะคิดจริง ๆ ว่าวิกฤตกาลอันใดที่ทำให้อนาคตของพวกเรานั้นต้องล่มสลายได้ขนาดนี้ พวกเราเป็นสำนักขนาดใหญ่กันเลยนะ!”
“ไม่น่าเชื่อ!”
กลุ่มเสียงที่แสดงความตกตะลึง ประหลาดใจและยากที่จะยอมรับดังขึ้น
และในตอนนี้
ผู้อาวุโสสูงสุดแห่งสำนักผู้ได้สติกลับคืนมาก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อบอุ่น “สหายน้อยฉู่โม่ว ฉันต้องขอบคุณเธอมากจริง ๆ ที่ช่วยให้พวกเราตระหนักถึงเรื่องนี้ ฉันขอบคุณมากจริง ๆ …อย่างไรก็ตาม ฉันเองก็มีเรื่องที่อยากจะขออีกหนึ่งอย่าง และหวังว่าสหายน้อยของฉันจะสามารถตอบรับมันได้”
“ได้โปรดเอ่ยมาเลยครับ”
ในตอนนั้น ฉู่โม่วรู้อยู่แล้วว่าอีกฝ่ายต้อ
