นคือหยาดเหงื่อแรงกายหลายปีของคุณชายน้อย เขาถึงได้หุนหันพลันแล่นไปหน่อยพูดจารุนแรงไปบ้าง…”
“หุบปาก!”
เซียวจ้านเฉิงก็ดุเขาหนึ่งเสียง
ท่านลุงสวีตะลึงงัน
เซียวจ้านเฉิงสีหน้าโกรธเคือง เมื่อคืนเขาก็รู้สึกไม่พอใจอยู่บ้างแล้ว เช้านี้เมื่อเห็นเต็มห้องมีแต่ตัวอักษรและภาพวาด และยังมีกระดานหมาก คันเบ็ดตกปลาก็หลายอัน วางไว้ส่งๆ ที่ชั้นวางข้างห้องโถงใหญ่รกไปหมด ก็โกรธจนทนไม่ไหวทันที
เพียงแค่ดูของเหล่านี้ ก็รู้ว่าเซียวเหยียนไหนเลยจะฝึกยุทธ์ นี้แทบจะคือมัวเมาในสิ่งไร้สาระจนเสียผู้เสียคนแล้ว!
แต่บังเอิญว่า คนในจวนเหล่านี้กลับยังตามใจเขาขนาดนี้
เขารู้ดีว่า เซียวเหยียนคือลูกของเขา คือคุณชายน้อยของที่นี่ สถานะสูงส่ง ท่านลุงสวีพวกเขาไม่กล้าขัดใจเซียวเหยียน
พี่สะใภ้ใหญ่พวกเขา คาดว่าก็ไม่สะดวกที่จะสั่งสอนอย่างเข้มงวด
แต่ตอนนี้ในเมื่อเขากลับมาแล้ว ก็ต้องพลิกสถานการณ์ทั้งหมดนี้ ทำให้เซียวเหยียนก้าวสู่เส้นทางที่ถูกต้อง!
“เดี๋ยวนี้ ทันที ขอโทษอาเฟยหลงของเจ้า!”
เซียวจ้านเฉิงดุท่านลุงสวีจบ ก็หันไปมองเซียวเหยียน สีหน้าเข้มงวดกล่าว
เซียวเหยียนจ้องมองเขาอย่างตะลึงงัน รู้สึกแปลกหน้าอยู่บ้างและไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง ราวก
