สูงจะพุ่งออกมาโจมตีเข้าใส่ร่างนั้นอย่างไม่รอช้า
แสงสีขาวปรากฏสะท้อนผ่านแววตาของสิ่งมีชีวิตยักษ์ตนนั้นราวกับแสงสั่งตาย ทว่าภายใต้ความหวาดกลัวของมันนั้นเอง อาวุธภายในมือของมันก็ถูกเขวี้ยงออกไปด้วยทิศทางประหลาด ๆ ไปด้วย
เปรี้ยง!?
จังหวะที่สายฟ้าปะทะเข้ากับอาวุธของร่างขนาดยักษ์นี้เอง
ฉู่โม่วก็รู้สึกได้ทันทีเลยว่า สิ่งนี้ไม่ได้ถูกตั้งใจโยนมั่ว ๆ แต่มันโยนเพื่อสกัดการโจมตีของเขา!
แต่ถึงอย่างนั้น นายพลเมืองก็ยังเป็นนายพลเมืองวันยันค่ำ ฉู่โม่วยังสามารถไล่ตามไปฆ่าอีกฝ่ายได้ด้วยปลายกระบี่ของตัวเขาในท้ายที่สุด
ฉั้วะ!
ด้วยเสียงของกระบี่ยาวปาดเข้าที่ชิ้นเนื้อของยักษ์ใหญ่ คอของมันก็หลุดกระเด็นออกมาได้อย่างง่ายดาย ปล่อยให้เลือดจากเส้นเลือดใหญ่ที่คอไหลท่วม
เวลาเพียงแค่ไม่กี่อึดใจ ฉู่โม่วสามารถกำจัดสิ่งมีชีวิตภายในอุโมงค์นี้ทั้งสามตนได้แล้ว
ถึงอย่างนั้น ฉู่โม่วก็ไม่ได้ถอนหายใจอย่างโล่งอกในทันที กลับกัน เขากลับมีสีหน้าครุ่นคิดกับสิ่งมีชีวิตประหลาดนี้อยู่แทน
“เจ้าพวกนี้คือตัวอะไรกันแน่น่ะ?”
“ทำไมถึงมาอยู่ใต้ดินแบบนี้?”
คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวอีกครั้งขณะเขากำลังกวาดตามอง
“ถ้ายังไง…”
“ไว้กลับไปที่ฐานจินหลิงแล้วค่อยเอาไปถามบรรพบุรุษตระกูลหมัวก็แล้วกัน เผื่อว่าเขาจะรู้อะไรบ้าง”
ฉู่โม่วคิดกับตนเอง
ในเมื่อเขาไม่รู้จะหาเหตุผลอะไรมาใส่ใจกับเรื่องนี้ เขาก็จะเลิกกังวลไปก่อน
เมื่อรวบรวมสิ่งที่พอจะหาได้จากร่าง
