“ตะ… แต่… เรื่องนี้มันเกิดช่วงที่พวกผมกำลังอพยพกันน่ะครับ ก็เลยได้ยินรายละเอียดไม่ชัดนัก ผมเองก็คงฟันธงไม่ได้หรอกนะครับว่ามันเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า”
แม้จะพูดออกไปแล้ว
แต่สีหน้าของฉู่โม่วก็ไม่ได้คลายความตึงเครียดลงเลย
กลับกัน สีหน้าของเขากลับดูเคร่งขรึมขึ้นด้วย
เพราะค่อนข้างมั่นใจ… ว่านี่เป็นเรื่องจริง!
ก่อนหน้านี้ฉู่โม่วไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้มาก่อน แต่เพราะคำพูดของผู้รอดชีวิต เขาจึงตระหนักขึ้นได้
การที่สำนักหมื่นอสูรปรากฏตัวขึ้นในรอยแยกมิติระดับสีดำกับหลายสิ่งหลายอย่างที่ดูจะไม่เหมือนปกติ
ตั้งแต่สัตว์อสูรภายในรอยแยกแล้ว
ในเมื่อสำนักหมื่นอสูรสามารถยึดรอยแยกนี้ได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ทำไมพวกมันถึงไม่กรูกันออกมาตั้งแต่แรก?
พวกมันมีเวลาอย่างน้อย ๆ สองวันที่รอยแยกมิติจะหลุดจากการควบคุม ในช่วงที่คนจากฐานจินหลิงกำลังปรึกษาหารือกันรวมถึงจัดสร้างค่ายกลขนาดใหญ่นี้!
เป็นไปได้ว่าสองวันก่อนนี้ ตั้งแต่ที่รอยแยกหลุดจากการควบคุม สำนักหมื่นอสูรก็น่าจะรู้แล้วว่ามนุษย์ตั้งใจจะสร้างค่ายกลขนาดยักษ์จากด้านนอกกัน แต่พวกนั้นกลับไม่ยอมส่งสัตว์อสูรออกมา
ไม่ใช่ว่าพวกนั้นกลัวว่าจะต้องถูกขังอยู่ภายในรอยแยกมิตินี้โดยฝีมือของผู้ปลุกพลังจากฐานจินหลิงงั้นเหรอ?
คิดย้อนกลับไปเมื่อตอนที่พวกเขามุ่งหน้ามายังรอยแยกมิตินี้
ในตอนนั้น มีสัตว์อสูรมากมายกำลังเดินออกมาจากรอยแยก เพราะมันเป็นช่วงฉุกละหุก ฉู่โม่วกับคนอื่น ๆ จึงเ
