ียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง กล่าว:
“ก็ไม่รู้ว่านางชอบอะไร แต่ท้ายที่สุดแล้วควรจะกินของเป็น เจ้าไปที่ภัตตาคารมงคลยิ่งซื้อห่านย่างกรอบหอมมาส่วนหนึ่ง ที่เรือนทะเลสาบมรกตซื้อตับมังกรดำกลิ่นไผ่… ต้องร้อนๆ นะ รอตอนงานเลี้ยงค่อยส่งไป”
เซียวเหยียนกล่าวถึงอาหารเลิศรสที่มีชื่อเสียงของเมืองมรกตติดต่อกัน 7-8 อย่าง และยังเป็นของอร่อยที่ตนเองเคยลิ้มลองแล้วว่าไม่เลว
เซียวจื่อเซวียนตะลึงงัน “ก็แค่นี้รึขอรับ แต่ของพวกนี้ไม่แพง รวมกันแล้วก็ไม่มีเงินกี่เหรียญ”
“บ้านเราไม่ขาดเงินเสียหน่อย ของขวัญเบาบางแต่น้ำใจหนักแน่น ของอร่อยแบบนี้ นางร่อนเร่อยู่ข้างนอกย่อมต้องไม่เคยกิน ของอย่างอื่น นางน่าจะไม่ขาด” เซียวเหยียนกล่าว
เซียวจื่อเซวียนคิดๆ ดูก็ใช่
พี่สาวชิงหลวนเป็นศิษย์ของสำนักพันกลไก อาจารย์ชื่อดังสอนเอง จะขาดอะไรได้อีก?
เคล็ดวิชารึ? หอฟังเสียงฝนเลือกเอง
อาวุธรึ? ในคลังหาเอง
ของพื้นๆอย่างทองเงินเครื่องประดับก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงแล้ว ส่วนใหญ่คงจะขี้เกียจจะมองเสียด้วยซ้ำ
“ได้ งั้นข้าก็จะไปซื้อตามที่พี่เหยียนบอก”
เซียวจื่อเซวียนตอบตกลง
รอจนเขาจากไป เซียวเหยียนก็อุ้มกระดานวาดภาพจากในห้อง ก็มาถึงหน้าสระน้ำเย็นอีกครั้ง
เขาต
