ร่างกายของหญิงสาวปลดปล่อยกลิ่นอายพลังออกมา กลิ่นอายพลังที่แข็งแกร่ง ดูท่าเธอน่าจะเข้าสู่ขั้นสุดท้ายก่อนจะทลายขีดจำกัดของจอมยุทธ์ได้แล้ว
ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ เธอฝึกฝนจิตวิญญาณของตนเองซ้ำแล้วซ้ำอีก จนกระทั่งเข้าสู่การเป็นจอมยุทธ์ระดับสูง เธอก็ใช้พลังของโล่ลับดาราและกระบวนท่าฝึกดูดซับอณูแห่งชีวิตฝึกฝนตนเองต่อ ทำให้รากฐานของร่างกายแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้นและเข้าสู่การเป็นปรมาจารย์ยุทธ์ในที่สุด
“เจ้านี่เป็นพังพอนมายาที่เพิ่งเกิดใหม่น่ะ มันยังไม่ลืมตาตอนนี้ เพราะงั้นก่อนที่มันจะลืมตา เธอควรจะรีบเอาเลือดมาให้มันจดจำไว้นะ”
เขาชี้ไปยังพังพอนมายาตัวน้อยพลางพูด
“พังพอนมายา!?”
ทันทีที่เห็นเจ้าสัตว์อสูรตัวเล็กที่เพิ่งเกิดหมาด ๆ เฉินซีเวยก็แอบตกใจ สีหน้าของเธอแสดงความเหลือเชื่อออกมาชัดเจน
แน่นอนว่าหญิงสาวรู้จักชื่อเสียงของมันดีอยู่แล้ว
สัตว์อสูรผู้ครอบครองพลังแห่งห้วงมิติ ตัวอันตรายระดับต้น ๆ หากผู้ปลุกพลังที่ไม่แข็งแกร่งพอเผชิญหน้ากับมันเข้าล่ะก็ ก็มีเพียงแต่ต้องกลายเป็นเหยื่อของมันเท่านั้น
“ในเมื่อมันเป็นสัตว์อสูรที่ร้ายกาจขนาดนั้น…ทำไมนายไม่ทำพันธสัญญาไว้เองล่ะ?”
เฉินซีเวยถามด้วยความตื่นเต้น
“ฉันมีอสูรรับใช้ตั้งสามตนแล้ว เพราะงั้นเจ้านี่ไม่จำเป็นแล้วล่ะ… เร็วเข้า! เดี๋ยวเจ้านี่ก็ลืมตาแล้วนะ รีบมาเป็นเจ้านายมาก่อนที่มันจะกลายเป็นศัตรูไปแทน!!”
ฉู่โม่วถือโอกาสกดดันอีกฝ่าย
ได้ยินเช่นนั้น
เฉินซีเ
