ด้วยความเชื่อมั่นแทน
พลันเมื่อได้ยินสิ่งที่เสิ่นชางพูด
แม้ผู้ปลุกพลังคนอื่นจะลังเลในคำพูดนั้นบ้าง แต่ไม่นานพวกเขาก็มีแรงฮึดสู้อีกครั้ง
คมดาบมิตินี้น่ากลัวก็จริง แต่มูลค่าของพังพอนมายาตนนี้ก็สูงพอที่จะทำให้พวกเขากล้าเสี่ยงได้
เพื่อผลประโยชน์ เหล่าผู้ปลุกพลังที่ลืมกลัวตายทั้งหลายก็รีบโถมเข้าใส่พังพอนมายาในทันที
พวกเขามีกันทั้งหมดร่วมร้อยคน ต่อให้มีใครสักคนต้องตายไป มันก็ไม่ได้ทำให้เกิดผลกระทบต่อพลังโดยรวมมากมายอะไรขนาดนั้นอยู่แล้ว!
ด้วยความคิดเหล่านี้ มันเลยทำให้คนเหล่านี้ไม่กลัวตายกันหมด
ทั้งสองฝั่งเริ่มสู้กันรุนแรงมากขึ้น
กาลเวลาที่ไหลผ่านไป อาการบาดเจ็บของพังพอนมายาก็หนักขึ้นกว่าเดินเป็นอย่างมาก
ในส่วนของทางฝั่งของผู้ปลุกพลังที่ถูกคมดาบมิตินั้นฆ่าตายไป ก็มีเพิ่มมากขึ้นเช่นกัน
เพียงไม่นาน
มีผู้ปลุกพลังกว่าสิบคนที่ตายจากท่าโจมตีนั้น และในบรรดาผู้ที่ตายลงไปนั้น มีผู้ปลุกพลังขั้นนายพลเมืองหลายคนถูกสังหารไปด้วย
มันชัดเจนแล้วว่า
แม้จะบาดเจ็บอยู่ แต่พังพอนมายาก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่จะสามารถรับมือรับมือได้ง่าย ๆ!
ขนาดที่ว่าร่างกายที่เคยปกคลุมไปด้วยขนสีขาว ต้องกลายเป็นสีดำแดงเพราะเลือดที่ไหลจากบาดแผลรวมถึงหายใจหอบถี่จากอาการบาดเจ็บ
ผู้ปลุกพลังจำนวนมากยังไม่สามารถโค่นมันลงได้ ไม่ว่าพวกเขาจะระดมโจมตีกันขนาดไหนก็ตาม
และในตอนนั้นเอง
ไม่มีใครคิดล่วงหน้าไว้เลย
ซู่ม!
พังพอนมายาใช้ท่าคมดาบมิติอีกครั้
