กษณ์ที่แท้จริงของวรยุทธ์เสียที!”
“นอกจากนี้ยังมีสมบัติล้ำค่าอื่นอยู่อีก หากได้พวกมันมาครอบครองละก็ มันจะยิ่งทำให้ตระกูลของเราผงาดขึ้นเป็นใหญ่!”
“ดังนั้น… จะให้ผิดพลาดไม่ได้!”
เมื่อฟังคำของสวี่เถียน
ผู้ฝึกยุทธ์ทุกคนก็พยักหน้า พวกเขาเข้าใจจุดมุ่งหมายในการมาครั้งนี้ดี
หนึ่งในนายพลเมืองกล่าวด้วยกิเลศล้นอก “เมื่อไหร่ที่เวลานั้นมาถึง ต่อให้เป็นพันธมิตรเครือหอการค้าหยกแก้วก็ไม่อาจจะหยุดยั้งพวกเราตระกูลสวี่ได้!”
“ใช่แล้ว!”
“พวกเครือหอการค้าหยกแก้วเอาแต่เหยียบย่ำตระกูลสวี่ ถึงเวลาที่เราจะเอาคืนบ้างแล้ว!”
“โดยเฉพาะเจ้าฉู่โม่วนั่น คิดว่าตัวเองเป็นพันธมิตรเครือหอการค้าหยกแก้วแล้วจะมาฆ่าคนจากตระกูลสวี่ได้งั้นเหรอ! จะอวดเบ่งเกินไปแล้ว!”
“ฉันจะฆ่ามันเอง!”
นายพลเมืองหลายคนเห็นพ้องต้องกัน
ตั้งแต่ที่ตระกูลสวี่มีสัมพันธไมตรีที่ค่อนข้างแย่กับพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้ว ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นถึงหนึ่งในสี่กองกำลังหลัก แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรหอการค้าหยกแก้วได้อยู่ดี
เพราะงั้นในฐานะที่เป็นผู้ฝึกยุทธ์ของตระกูลสวี่ มีหรือที่พวกเขาจะปล่อยเรื่องนี้ผ่านไปได้?
ใจที่โดนเหยียบย่ำ …ไม่อาจทนได้อีกต่อไปแล้ว!
ในที่สุด พวกเขาก็หาโอกาสที่จะเติบโตได้เสียที เช่นนั้นย่อมเป็นเรื่องปกติหากจะตั้งใจให้มันสำเร็จ
“ดูความน่าสมเพชของพวกนายสิ!”
สวี่เถียนที่ยืนฟังอยู่นานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ “เมื่อไหร่ที่ได้สมบัติบรรพกาลกลับไป พวกเราก็ไม่จำเ
