ย
“ลงไปได้แล้วค่ะทุกท่าน”
หมัวซานซานสั่งการด้วยความสุภาพ
ประตูเรือเปิดออก และเหล่าปรมาจารย์ยุทธ์ภายใต้นามของพันธมิตรพ่อค้าหยกแก้วก็พากันกระโดดลอยตัวออกมาและลงพื้นด้านล่างตามกันไป
ปิดท้ายด้วยฉู่โม่วที่อยู่ด้านในสุด
ทว่าเมื่อลงไปแล้ว เขาก็พบว่าที่นี่เป็นพื้นที่แห้งแล้ง ไม่มีต้นไม้ขึ้นอยู่เลยในบริเวณรอบข้าง ยกเว้นเสียแต่ต้นไม้ต้นใหญ่ต้นหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้าไม่ไกลนัก
ลำต้นของมันหนาใหญ่ คาดคะเนด้วยสายตาแล้วน่าจะได้เส้นรอบวงหลายร้อยเมตรอยู่
ความสูงของต้นไม้ยักษ์นี้อยู่ที่ประมาณหลักพันเมตร และด้วยความที่มันตั้งตระหง่านอยู่บนพื้นดินนี้เอง มันจึงทำให้ผู้มองรู้สึกได้ถึงความยิ่งใหญ่ราวกับต้นไม้ต้นนี้สูงเสียดฟ้าเลยก็ว่าได้
ในส่วนของพุ่มด้านบนที่ปกคลุมผืนฟ้าและบดบังแสงอาทิตย์ให้บางส่วนนั้น มันกินระยะหลายสิบกิโลเมตร และด้วยความหนาของพุ่มนั้นเอง มันทำให้บริเวณที่ถูกปกคลุมค่อนข้างจะร่มรื่นพอตัวเลย
“อะไรกันน่ะ ต้นไม้ยักษ์นี่!”
ฉู่โม่วอดไม่ได้ที่จะสูดหายใจเข้าลึก
ดูเหมือนว่าเขาจะรู้แล้ว ถึงสาเหตุที่ทำให้บริเวณโดยรอบนี้กลายเป็นพื้นที่แห้งแล้ง ไม่มีหญ้าหรือต้นไม้ต้นอื่นงอกขึ้นมาเลย มันเป็นเพราะสารอาหารภายในดินถูกเจ้าต้นไม้ยักษ์นี่ดูดกลืนไปจนหมด! เหล่าต้นไม้ต้นเล็กจึงไม่สามารถเติบใหญ่ขึ้นมาได้ภายในรัศมีรากไม้ของมัน!
“นี่คือพฤกษาบรรพกาล เมื่อครั้งที่โลกเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง มีรอยแยกมิติบ
