ารณ์ตรงหน้า
ขณะนั้น เสี่ยวจินยังอยู่ห่างจากกลุ่มเมฆฝนอยู่ราว ๆ สิบกิโลเมตรได้ ซึ่งพวกฉู่โม่วเองก็อยู่ห่างจากกลุ่มเมฆนั้นไกลกว่านิดหน่อยเพราะขนาดตัวที่มโหฬารของเสี่ยวจิน
เมื่อยืนอยู่บนหลังพญานกยักษ์ ทุกคนจะสามารถเห็นได้ชัดเจนเลยว่าเมฆดำตรงหน้านั้นเหมือนจะขยับไปมาตลอดเวลา มันปลดปล่อยห่าฝนและอัสนีสีม่วงผสมผสานลงมาไม่ขาดสาย หากปรากฏการณ์นี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อบินอยู่เหนือฟากฟ้าเช่นนี้เท่านั้น ถ้าฉู่โม่วไม่ตัดสินใจที่จะเดินทางด้วยวิธีนี้ บางทีตลอดชีวิตเขาอาจจะไม่ได้พบเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นนี้เลยก็ได้
พลังแห่งโลกและสวรรค์กำลังสำแดงพลังให้เห็นตรงหน้า!
“สุดยอดไปเลย!”
เฉินซีเวยที่สัมผัสได้ถึงพลังที่ยิ่งใหญ่ ลืมตาตื่นพลัน เธอเพ่งมองสิ่งที่เกิดขึ้น มองไปยังเมฆฝนก้อนยักษ์และอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น
เห็นเช่นนั้นแล้ว
เธอก็หันไปหาฉู่โม่วแล้วถามด้วยความอยากรู้ “พวกเราต้องหลีกหนีสิ่งนี้หรือเปล่า?”
“เกรงว่าจะหนีกันไม่ทันแล้วน่ะสิ”
ฉู่โม่วส่ายหน้าขณะพูด
เขาก้มลงมองแผนที่อีกครั้ง ทางด้านซ้ายนั้นเป็นจุดที่ระบุไว้ว่าอาจจะมีสัตว์อสูรระดับ 6 ซ่อนตัวอยู่ ในขณะที่ทางขวาแม้ว่าจะสามารถไปได้ แต่มันถือเป็นการอ้อมที่ค่อนข้างไกลมากเลยทีเดียว
ถ้าหากดิ่งลงไปใช้เส้นทางบนพื้นแทน การจะฝ่าพื้นที่นี้ไปได้จะต้องเผชิญหน้ากับสัตว์อสูรระดับ 6 อีกหลายตัว
คิดได้เช่นนั้น
มันก็ทำให้รู้สึกว่า การฝ่าพายุฝนเบื้องหน้านี้ไป มันเป็นหน
