ตเชื่อมต่อนี้มีสัตว์อสูรระดับ 5 หรือสูงกว่าอาศัยอยู่ด้วย ถ้าหากคุณฉู่โชคไม่ดี การรอดชีวิตจะถือเป็นเรื่องที่ยากมาก ๆ”
“พูดถึงเรื่องนี้ ตอนนั้นฉันเองก็คงจะโชคดีจริง ๆ ที่ไม่ได้เจออะไรแบบนั้น… แต่สำหรับตอนนี้ ต่อให้จะเป็นปรมาจารย์ยุทธ์แล้ว ฉันเองก็ไม่กล้าที่จะเดินทางผ่านเขตเชื่อมต่อนี้อยู่ดี ต่อให้คุณฉู่จะขอร้องก็เถอะ”
เขายิ้มแห้งหลังจากพูดเช่นนั้นออก ไป
ตอนนั้นเอง ราวกับว่าคิดอะไรได้บางอย่าง ปรมาจารย์ยุทธ์สูงวัยหยิบเอากระดาษม้วนใบหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเก็บของ “นี่เป็นเส้นทางที่ฉันได้ทำการบันทึกไว้ตั้งแต่เมื่อครั้งนั้น หากคุณฉู่ต้องการจะไปด้วยวิธีนี้จริง ๆ บางทีสิ่งนี้อาจจะพอช่วยอะไรได้บ้าง…”
“อย่างไรก็ตาม… สิ่งนี้ก็ถูกบันทึกไว้เมื่อนานมาแล้ว บางอย่างอาจจะใช้อ้างอิงไม่ได้ ถ้ายังไงคุณฉู่ต้องระวังตัวเองให้ดี!”
ชายชรากล่าวเตือน
ฉู่โม่วพยักหน้าเข้าใจและรับแผนที่นั้นมา
หลังจากที่ดูสิ่งที่รับมาชัด ๆ เขาก็เก็บมันลงไปและกล่าวตอบ “ขอบคุณมาก ๆ เลยครับ”
“ด้วยความยินดี ยังไงตอนนี้แผนที่นั่นก็ไม่มีประโยชน์อะไรกับฉันแล้ว”
สีอิ้งโบกมือปัดอย่างดูผ่อนคลายและเป็นกันเองมากขึ้น
แต่ลึก ๆ แล้ว
ภายในใจของเขา มันเปี่ยมไปด้วยความริษยาในตัวฉู่โม่ว
เพราะเด็กคนนี้ยังหนุ่มยังแน่น แต่กลับมีพลังที่มากมายขนาดนี้ การออกไปเผชิญโลกภายนอกด้วยตนเอง จะทำให้เขาสามารถเติบใหญ่และแข็งแกร่งขึ้นกว่านี้อีกมาก
ผิดกับตัวเขาเอง…
หากไ
