ัติ เป็นอสูรที่เขาต้องการเพราะด้วยกายภาพแบบพิเศษกับความไวต่อสมบัติที่อยู่ใกล้ตัว เช่นนั้นแล้วมันจึงสามารถพาเขาไปหาสมบัติต่าง ๆ ที่ถูกซ่อนไว้ได้ง่ายมากกว่าที่ต้องตามหาเอง
“งั้น เธอรู้หรือเปล่าว่ามันอยู่ที่ไหน?”
เขาตัดสินใจถามออกไป
“แน่นอนว่ารู้อยู่แล้วค่ะ! นายท่าน เดี๋ยวฉันจะพาไปเอง!”
นกน้อยส่งเสียงใสแจ๋ว
มันเป็นเรื่องตายตัว ฉู่โม่วไม่ปฏิเสธแต่อย่างใด เขาพูดต่อ “โอเค! งั้นไปหาสมบัติกันก่อน!”
ฟังแบบนั้น
นกล่าสมบัติก็เหลือบมองพญาหงส์ปีกทองคำด้วยท่าทีของผู้มีชัยเหนือกว่า นกสาวกระพือปีกและสะบัดก้นนำทางไปอย่างไม่แยแสนกยักษ์เบื้องหลัง
ปล่อยให้…
พญาหงส์ปีกทองคำที่เฝ้ามองพฤติกรรมน่าหมั่นไส้นี้เฝ้ามองและคิดในใจ ‘นังนี่ ไม่เพียงแต่ปากพล่อยแล้วยังมีจิตใจหยาบช้าอีก… เจ้าคิดจะใช้วิธีนี้เพื่อเอาชนะใจนายท่านงั้นเหรอ!’
‘ไม่อยากจะเชื่อเลยจริง ๆ! ทั้งที่ข้าทั้งฝึกหนักแล้วก็พยายามมาตลอด แต่กลับไม่สามารถเทียบเท่าเจ้านกนี่ได้! หากเป็นแบบนี้ต่อไป ในอนาคตข้าไม่โดนนังนี่ฉี่รดหัวเลยหรือไง!?’
คิดได้ดังนั้น หัวใจของพญานกทองผู้ยิ่งใหญ่ก็รู้สึกเจ็บปวดจี๊ดขึ้นมามากกว่าเดิม
เขาจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นแน่ ๆ!
ปณิธานใหม่ของพญาหงส์ปีกทองคำก็คือ หลังจากกลับไปที่ฐานแล้ว มันจะไม่อู้ ไม่ขี้เกียจ จะขยันฝึกและล่าสัตว์อสูรตนอื่นอยู่ตลอดเวลา! ทั้งนี้ก็เพื่อที่จะได้กลายเป็นสัตว์อสูรระดับ 4-5 ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้!
…
ภายใต
