เห็นได้ ราวกับว่ามันโผล่ออกมาจากหลุมมิติในอากาศก็ไม่ปาน!
และมันก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ
เจ้านี่คือ พังพอนมายา สัตว์อสูรระดับ 3!
มันไม่ใช่สัตว์อสูรที่มีพละกำลังแข็งแกร่งเหมือนตนอื่น ๆ
แต่เป็นสัตว์อสูรที่ขึ้นชื่อเรื่องความเร็ว! เพราะความสามารถพิเศษของมันคือการเดินทางผ่านห้วงมิติ หากเป็นมนุษย์ก็คล้ายคลึงกับการเทเลพอร์ตมากที่สุด เพียงแต่เจ้านี่มีพลังของห้วงมิติไว้ในครอบครองเท่านั้น
เพราะแบบนี้ มันถึงถูกเรียกว่า ‘พังพอนมายา’
ครั้งหนึ่งหากตกเป็นเป้าหมายของมันแล้ว เหยื่อก็จะไม่มีวันหนีรอดจากมันได้อีก!
ต่อให้เป็นผู้ปลุกพลังขั้นจอมยุทธ์ สัตว์อสูรตัวนี้ก็ยังถือว่าอันตรายเกินไปอยู่ดี
และในตอนนี้
ทีมเฉพาะกิจได้ถูกเลือกเป็นเป้าหมายของมันแล้ว ดังนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกเลยหากทุกคนจะรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจนหน้าซีดเผือด
“พวกนายจะไปกลัวอะไรกันเล่า!”
เฉียนหยวนตะโกนขึ้นอีกครั้ง “มันแค่สัตว์อสูรระดับ 3 ขนาดกลางเท่านั้น ตราบใดที่พวกเรายังมีสติและไม่ปล่อยให้มันเข้ามาโจมตีได้ง่าย ๆ พวกเรายังมีโอกาสชนะ!”
“ฟังคำสั่งของฉัน! ทุกคนหันหลังชนกันไว้! ใครเจอพังพอนมายาก่อนรีบเตือนให้คนอื่นรู้ทันที! จำเอาไว้… ว่าอย่าคิดว่าจะสู้มันด้วยตัวคนเดียวเด็ดขาด!”
หลังฟังคำสั่งของเฉียนหยวน
ทุกคนก็รีบจับกลุ่มเข้าหากัน
เมื่อพวกเขาหันหลังชนกันแล้ว สายตาของเหล่าผู้ฝึกยุทธ์ก็ไล่กวาดหามิติที่แหวกออก
ซู่!
พักหนึ่ง เสียงของอะไรบางอย่างแหวกอากา
