่อยจนมีศัตรูมากมาย แต่กับชายที่แข็งแกร่งและอันตรายขนาดนี้ เขาค่อนข้างมั่นใจว่าหากเคยเจอจริง ๆ จะต้องไม่ลืมแน่
หรือต่อให้เป็นอริเก่าจริง ๆ ด้วยอิทธิพลของเขา โจวเฉิงเชื่อว่าคนเหล่านั้นจะต้องไม่โง่ทำอะไรบุ่มบ่ามอย่างการบุกเข้ามาเช่นนี้แน่นอน
ดังนั้น… มันผู้นี้เป็นใคร? ด้วยความแข็งแกร่งระดับนี้ เขาควรจะต้องเคยผูกมิตรเอาไว้ แต่ทำไมกัน… ทำไมคนแบบนี้ถึงกลายเป็นศัตรูกับเขาได้?
ยิ่งไปกว่านั้น เท่าที่เห็นชายคนนี้ยังหนุ่มแน่น แต่ร่างกายกลับปลดปล่อยอณูแห่งชีวิตที่แข็งแกร่ง จนสามารถข่มขู่ทุกคนให้หวาดกลัวกันหมด
โจวเฉิงเองก็รู้สึกได้เช่นกัน แม้ว่าเขาจะโกรธ แต่ก็หวาดกลัวไปพร้อมกัน…
หรือเจ้านี่จะมีอาจารย์เป็นปรมาจารย์ยุทธ์ที่เก่งกล้ากัน?
“นายคือโจวเฉิงจริงหรือเปล่าเนี่ย?”
ฉู่โม่วสะบั้นคอศัตรูตรงหน้าด้วยคมกระบี่ ก่อนจะหันไปมองโจวเฉิงพร้อมหัวเราะร่า “เห็นโอ้อวดตัวเองว่าเก่งนักอยากจะฆ่าฉันให้ตาย แต่พอมาให้ฆ่าจริง ๆ กลับไม่รู้ว่าฉันเป็นใครเนี่ยนะ?”
“แต่ไม่เป็นไรหรอก”
“ในเมื่อพวกเราต่างยังไม่รู้จักกันอย่างเป็นทางการ ฉันจะขอแนะนำตัวเองให้ ฉัน ฉู่โม่ว! คนที่นายอยากจะฆ่ายังไงล่ะ!”
ว่ายังไงนะ!
ได้ยินสิ่งที่ฉู่โม่วพูดออกมา ดวงตาของโจวเฉิงก็เปิดกว้างด้วยความไม่เชื่อ!
“เป็นไปได้ยังไงกัน!?”
เขาอุทาน “ก… แกคือฉู่โม่วจริง ๆ งั้นเหรอ!? ทำไมถึงเก่งขึ้นได้เร็วขนาดนี้? นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
“อะไรเป็นไปไม่ได้ล่ะ?”
เด็ก
