ขีดจำกัดของร่างกายนี้อยู่ตรงไหน หลินชีเยี่ยคงต้องรอทดสอบในการต่อสู้จริงอีกครั้ง
“ว่าแต่ พลังทั้งหมดของนายไม่เหลืออยู่เลยเหรอ?” เสิ่นชิงจู่ถามขณะเดิน
“ไม่มีเลย” หลินชีเยี่ยส่ายหน้า “พลังเก่าทั้งหมด ฉันไม่รู้สึกถึงมันอีกแล้ว… ความวุ่นวายที่คืบคลานคงใช้วิธีการบางอย่างล็อกมันไว้ในร่างเดิมของฉันทั้งหมด ถ้าไม่ใช่เพราะวิญญาณฉันมี ‘สมอ’ เหลืออยู่ ป่านนี้คงสลายไปแล้ว ฉันคิดว่ามันคงจ้องจะเอาร่างกายและพลังของฉันมานานแล้ว”
หลินชีเยี่ยรู้สึกเสียดายมาก หากรวมพิภพเทพ เขาก็มีผนึกเทวะถึงเจ็ดอย่าง บวกกับพลังที่ได้จากการสุ่ม รวมแล้วมีสิบสี่หรือสิบห้าอย่าง… ทั้งยังมีรากฐานแห่งความมืด และพลังศรัทธา…
กล่าวอย่างไม่เกินจริง ถ้าหลินชีเยี่ยยังมีร่างเดิมอยู่ เขาจะเป็นหนึ่งในผู้แข็งแกร่งที่สุดตลอดกาล
“บางทีนี่อาจเป็นเรื่องดีก็ได้” เสิ่นชิงจู่แนะนำ “พลังเดิมของนายมีมากเกินไป หลากหลายเกินไป และทั้งหมดล้วนได้รับมาจากเทพเจ้า ต่อให้เป็นตัวแทนของเทพหลายองค์ ก็เป็นแค่ตัวแทน ไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของนาย ไม่มีพลังพวกนั้น บางทีนายอาจไปได้ไกลกว่าเดิม”
