ก่อนหน้านี้ตอนที่ติดอยู่ใน ‘ด่านจิตใจ’ หลินชีเยี่ยไม่มีเวลามาคิดเรื่องนี้ ตอนนี้เมื่อสมองแจ่มใสขึ้น เขาจึงนึกขึ้นได้และถามด้วยความสงสัย
จั่วชิงยิ้ม “ร่างกายนี้ไม่ธรรมดานะ… พูดง่าย ๆ ก็คือ ถึงแม้ชาตินี้นายจะไม่สามารถใช้ผนึกต้องห้ามและผนึกเทวะได้ แต่แค่ร่างกายนี้อย่างเดียว นายก็ทำอะไรได้มากมายแล้ว เข้าใจไหม?”
จั่วชิงพูดพลางเลื่อนหนังสือแต่งตั้งไปตรงหน้าหลินชีเยี่ย “ฉันรู้ว่านายไม่อยากต่อสู้คนเดียว ดังนั้นฉันจะแต่งตั้งเสิ่นชิงจู่เป็นรองผู้อำนวยการของนาย และในอนาคตถ้าเจียหลานฟื้นคืนชีพ หากพวกนายอยากสร้างหน่วยม่านราตรีขึ้นมาใหม่ ฉันก็จะไม่ขัด… ดังนั้น คำตอบของนายคือ?”
…
ด้านนอกหน่วยพิทักษ์ราตรี
เสิ่นชิงจู่และอูเฉวียนนั่งอยู่บนขั้นบันได รอหลินชีเยี่ยออกมา
“พูดมาสิ ตอนที่ฉันไม่อยู่ นายไปก่อเรื่องอะไรมา?” เสิ่นชิงจู่จิบน้ำแร่พลางถามอย่างใจเย็น
อูเฉวียนสะดุ้ง หันไปมองเขาด้วยความสงสัย
