่งแตกร้าวดังกังวานขึ้นจากภายในดวงตา!กลิ่นอายน่าสะพรึงกลัวที่ล้อมรอบในอากาศพลันชะงัก รอยแตกละเอียดนับไม่ถ้วนแผ่ขยายจากกลางดวงตาเหมือนแก้วที่ถูกทุบแตกจากด้านใน แสงจางๆ รั่วไหลออกมาจากรอยแตก!รอยยิ้มที่สดใสของไนอาลาโธเทปกลับแข็งค้างในทันใดในวินาถัดมา มือที่พร่าเลือนข้างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากม่านตาดำของดวงตาขนาดมหึมา กำแน่นอย่างรุนแรง!ดวงตาขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยรอยแตกร้าวถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดในพริบตา เศษเนื้อและเลือดมากมายร่วงหล่นจากท้องฟ้า กลายเป็นหมอกโกลาหลที่กระจายตัวและหายไปกลางอากาศ!การโจมตีที่สามารถทำลายสรวงสวรรค์ทั้งหมดได้ในพริบตาถูกฝ่ามือนี้ตบแตกสลายไปต่อหน้าต่อตาทุกคนร่างที่พร่าเลือนค่อยๆ ก้าวออกมาจากสายฝนแห่งเลือดเนื้อ ดูราวกับควันรูปร่างมนุษย์ที่เปราะบางและพร้อมจะสลายไปจากโลกนี้ แต่แล้วแสงสีขาวสายหนึ่งก็ไหลผ่านหน้าอก ทำให้ร่างนั้นค่อยๆ แข็งแกร่งขึ้น ใบหน้าก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเช่นกัน“นั่น… หลินชีเยี่ย?!” ทุกคนที่ยังมีสติสัมปชัญญะต่างตกตะลึงเมื่อเห็นบุคคลนั้นเจียงจือหยามองภาพตรงหน้าด้วยความสงสัย “ร่างกายของเขาถูกไนอาลาโธเทปยึดครอง… นั่นคือวิญญาณของเขาหรือ? วิญญาณที่ถูกบังคับให้แยกจากร่างกายควรจะอ่อนแอมาก แล้วไฉนถึงฉีกดวงตาของความวุ่นวายที่คืบคลานได้ด้วยมือเปล่า?”ความสงสัยเดียวกันนี้ปรากฏในใจของคนอื่นๆ เช่นกัน เมื่อพวกเขาเห็นร่างของหลินชีเยี่ยถูกไนอาลาโธเทปยึดครอง ก็คิดว่าหลินชีเยี่ย
