ม่กี่คน ซุนหงอคงและคนอื่นๆรวมถึงยอดมนุษย์อีกไม่กี่คนเมื่อรู้สึกถึงพลังน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากร่างฟาโรห์สีดำนั้น ทุกคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็มีสีหน้าไม่สู้ดีลู่อู๋เหวยถอดหมวกที่แตกจากเสียงคำรามออก สะบัดหูที่มีเลือดคั่ง ถามจั่วชิงเสียงดัง “ไอ้หมอนี่เป็นกิ้งก่าเปลี่ยนสีหรือไง? ทำไมเดี๋ยวก็เป็นแบบนั้นแบบนี้?”“ไนอาลาโธเทป มีถูกเรียกว่า ‘ความวุ่นวายที่คืบคลาน’ นั่นก็เพราะว่าเขามักจะชอบปลอมตัวเป็นรูปร่างต่างๆแล้วซุ่มซ่อนอยู่ในห้วงมิติที่แตกต่างกัน……บางทีอาจเป็นสัตว์ร้ายที่ดุร้ายในตำนาน บางทีอาจเป็นต้นแบบของฟาโรห์ที่เก่าแก่ที่สุดเมื่อหลายพันปีก่อน บางทีอาจเป็นชนชั้นนำของมนุษย์ในยุคปัจจุบัน……เขาชอบใช้รูปร่างที่แตกต่างกันเหล่านี้เพื่อเล่นตลกและล่อลวงจิตใจของผู้คน และรูปลักษณ์ที่แตกต่างกันเหล่านี้ก็ยังแสดงถึงความสามารถที่แตกต่างกันของเขาด้วย”จั่วชิงกำดาบตรงแน่น เหงื่อชุ่มฝ่ามือ เขาจ้องมองฟาโรห์ผิวดำโบราณนั้นแน่วนิ่ง พูดเสียงทุ้มว่า “ความวุ่นวายที่คืบคลานไม่เหมือนกับแพะดำที่เก่งแค่การแพร่พันธุ์และแพร่เชื้อ พลังของเขาน่ากลัวมาก แม้จะไม่รู้ว่าเขาฟื้นฟูพลังได้เท่าไหร่ แต่ห้ามประมาทเด็ดขาด!”สิ้นเสียงของจั่วชิง แสงเทพหลายสายก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ก่วงเฉิงจื่อ ไท่อี่เจินเหริน อวี้ติ่งเจินเหริน และจินเซียนอื่นๆ ร่วมมือกัน แสงวัตถุศักดิ์สิทธิ์สว่างไสวส่องสว่างท้องฟ้ายามค่ำคืนภายใต้การพันธนาการของเจดี
