นากับหลินชีเยี่ยที่หมดสติ แต่หลินชีเยี่ยที่หลับตาสนิทไม่ได้ตอบสนองใดๆ เลยเด็กชายเห็นดังนั้นจึงไม่พูดอะไรอีก ดวงตาที่สงบนิ่งกวาดมองร่างที่ห้อยหัวของหลินชีเยี่ย ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าไปในความมืด……ครู่หนึ่งผ่านไป เขาหยุดฝีเท้าลงกะทันหัน“ช่างเถอะ” เขาส่ายหน้าแล้วหันกลับไปมองหลินชีเยี่ยที่ขมวดคิ้วแน่น “ถ้าคุณหายไป การรักษาครั้งนี้ของผมก็ต้องหยุดชะงัก น่าเสียดายที่จะต้องพังทลายทั้งที่ได้ผลลัพธ์ดีขนาดนี้……จำไว้ ผมจะยกเว้นให้แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ครั้งหน้าไม่ว่าคุณจะวิญญาณแตกสลายหรือร่างดับสิ้น ผมจะไม่ช่วยอีกแล้ว……อย่างมากก็แค่เริ่มต้นใหม่กันอีกครั้ง”เด็กชายค่อยๆ ยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว แตะที่กลางหน้าผากของหลินชีเยี่ยในชั่วพริบตา ห้วงเหวแห่งความมืดมิดนี้ก็สว่างไสวราวกับกลางวัน!!……ตูม!!!เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวดังมาจากท้องฟ้า แสงสว่างศักดิ์สิทธิ์สายแล้วสายเล่าตกลงมาจากขอบฟ้า กระแทกลงกลางวังในเขตสรวงสวรรค์!คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกไป ทำลายวิมานสวรรค์อันยิ่งใหญ่รอบข้างจนแตกละเอียด เศษหินและฝุ่นควันมากมายม้วนตัวลอยขึ้น สรวงสวรรค์ส่วนใหญ่กลายเป็นซากปรักหักพังภาพแผนที่ภูผาแม่น้ำถูกฉีกขาดเป็นชิ้นๆ ร่วงหล่นลงบนซากปรักหักพังราวกับหิมะที่โปรยปรายจากฟ้า เทพชั้นสูงหลายองค์ตัวเต็มไปด้วยเลือด ล้มอยู่ตามที่ต่างๆ พลังเทวะอ่อนแรงลงอย่างมากซุนหงอคงยกกระบองทองแล้วโงนเงนลุกขึ้นจากพื้น ร่างกลายเป็นสีแดง
