ัวเราะอันน่าสะพรึงกลัว เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งก็พุ่งไปยังมิโกที่กำลังบินอยู่ตรงหน้าในพริบตา!ดาบยาวฟันลงบนปล้องขา แสงดาบดุจเสี้ยวจันทร์เพลิงพุ่งทะลักออกมา ตัดปล้องขาของมิโกขาด มันสะบัดปีกบินขึ้นด้วยความเจ็บปวด แยกห่างจากเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งไปหลายสิบเมตรในชั่วพริบตาแต่เฉาเยวียนไม่มีทีท่าจะปล่อยมันไป เขาย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับกระสุนปืน คว้าจับโคนปีกบางของมิโกได้อย่างแม่นยำ พลังดาบชั่วร้ายหลายสายฉีกปีกจนเป็นรอยแยกน่าสยดสยอง ร่างของมันร่วงลงมาจากท้องฟ้าอย่างรวดเร็วโดยมีเฉาหยวนตามมาติดๆ!กลางอากาศ เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งแทงดาบเข้าที่ลำคอมิโกทะลุเข้าไปในร่างของมัน มันบิดร่างดิ้นรนส่งเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดขณะร่วงหล่นเฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งปล่อยมือจากดาบ หันไปคว้าก้อนเนื้อที่มีหนวดบิดเบี้ยวเป็นศีรษะ เปลวไฟสังหารลุกโชนไปทั่วร่าง เขาคำรามต่ำพลางออกแรงสุดกำลังฉีกร่างออกเป็นสองส่วนเสียงร้องของมิโกยิ่งเจ็บปวดรวดร้าว เฉาเยวียนผู้คลุ้มคลั่งหัวเราะอย่างดุร้าย ฉีกศีรษะมันให้เป็นแผลเหวอะหวะในพริบตา จากนั้นก็ฉีกร่างมันออกเป็นสองซีกอย่างง่ายดายเลือดที่ส่งกลิ่นเหม็นกระจายในอากาศ เฉาเยวียนกำดาบพลังสังหารกระโดดลงมา หมุนตัวฟันดาบเปลวเพลิงอำมหิตขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะเลเพลิงสีดำแผ่ปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืนในพริบตาเฉาเยวียนสวมเสื้อคลุมเพลิงทะมึน ถือดาบยาวลงมายืนบนพื้นอย่างมั่นคง ร่างมิโกที่ถูก
