นเขาร้องเพลงอะไร ผมก็จะอาศัยเสียงเพลงร้องให้พวกคุณฟัง ถ้าเขาเต้น ผมก็จะเต้นให้พวกคุณดู! แม้ว่าผมจะเต้นได้น่าเกลียดมาก แต่ก็พอจะช่วยสร้างบรรยากาศได้!”“ทุกท่านครับ ต่อไปนี้คือคอนเสิร์ตต้อนรับน้องใหม่ส่วนตัวจากหลี่อี้เฟย!!”“ปรบมือ!!!”ในน้ำเสียงที่เร่าร้อนของหลี่อี้เฟย เหล่าวิญญาณที่เหลือทั้งหมดต่างตะลึงอยู่ในห้องเรียน พวกเขาอึ้งไปนาน กว่าจะมีใครได้สติกลับมาและค่อยๆ ปรบมือให้หลี่อี้เฟย……ทีละน้อย วิญญาณมากขึ้นเรื่อยๆ เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง พวกเขามองร่างบนแท่นบรรยายด้วยความซาบซึ้ง และปรบมือให้เขาอย่างบ้าคลั่ง!แต่พวกเขาไม่มีร่างกาย แม้จะปรบมือก็ไม่มีเสียงดังออกมา ห้องเรียนยังคงเงียบสงัดเหมือนเดิมหลี่อี้เฟยไม่ได้สนใจเรื่องนั้น เขานั่งลงที่ขอบแท่นบรรยาย สะพายกีตาร์ไว้ด้านหน้า ฟังเสียงจากภายนอกสักพักแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม“ดี ต่อไปจะขอมอบเพลงแรกของคืนนี้ให้ทุกคน เพลง ‘บงกชสีน้ำเงิน’ !”เตร๊ง!“ไม่มีสิ่งใดจะขวางกั้น ความปรารถนาที่จะมีอิสรภาพของคุณได้~~”แสงไฟสว่างไสวกะพริบอยู่แสนไกล ในค่ำคืนที่เงียบสงัด ร่างนั้นนั่งอยู่ในห้องเรียนที่มืดสลัวและว่างเปล่า ร้องเพลงอย่างสุดเสียง
