ี่ยนร่างไปเรื่อยๆ ก็ไม่มีทางที่เธอจะตามทันได้หลี่เจินเจินไม่คิดเลยว่าภารกิจตามหาวิญญาณง่ายๆ จะยากเย็นขนาดนี้“ซูเจ๋อ นายตามต่อ!” หลี่เจินเจินตะโกนบอกซูเจ๋อ แล้วรีบวิ่งขึ้นอาคารเรียนที่ใกล้ที่สุด ขึ้นไปยังชั้นบนสุดด้วยความเร็ว แล้วมองหาเป้าหมายในกลุ่มคนไม่นาน เธอก็พบตำแหน่งของนักศึกษาที่ถูกเปลี่ยนร่าง หลังจากตรวจสอบว่าไม่มีใครอยู่รอบข้าง เธอก็ยื่นมือออกไปในอากาศ ธนูและศรกามเทพก็ปรากฏขึ้นในมือทันทีหลี่เจินเจินโก่งธนู เล็งไปที่นักศึกษาคนหนึ่งในฝูงชน ที่ระยะทางนี้และท่ามกลางความวุ่นวายของผู้คน เธอไม่อาจรับประกันได้ว่าศรจะโดนเป้า แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น หากรอช้าอีกสองสามวินาที วิญญาณนั่นอาจจะหนีไปจริงๆหลี่เจินเจินสูดหายใจเข้าลึกๆ กำลังจะปล่อยลูกศร เสียงกีตาร์ที่ไพเราะก็ดังมาจากที่ห่างออกไป“ราวกับสายฝนในท้องฟ้าสีเทา……ตกๆ หยุดๆ เปียกชื้นผืนดินโดยไม่แสดงอาการ~่”เสียงทุ้มนุ่มมีเสน่ห์ดังขึ้นพร้อมกับเสียงกีตาร์ นักศึกษาที่กำลังเดินไปมาระหว่างตึกเรียนต่างก็ชะงัก มองไปทางต้นเสียง รวมถึงนักศึกษาชายที่โดนเข้าสิงด้วยนิ้วมือของหลี่เจินเจินที่จับธนูหยุดนิ่ง เธอไม่ได้ยิงธนู สายตามองไปยังแหล่งที่มาของเสียง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นใต้ต้นหลิวริมทะเลสาบของมหาวิทยาลัยซ่างจิง เด็กหนุ่มร่างสูงกำลังเล่นกีตาร์อย่างเมามัน เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นพร้อมกับเสียงใบเมเปิลร่วง ถึงแม้ว่าเสียงจะไม่ดังมาก แต่ก็กลบเสียงพูดคุยของนักศ
