ด้ยังไง? ระวังฉันจะไปเอาดาบไม้ไผ่มาฟาดนายสักนะ!”“พี่น่าจะสู้ผมไม่ได้นะครับ”“เพิ่งเข้าชมรมเคนโดมาเอง แต่ปากดีจังนะ งั้นรอตอนเย็น เลิกเรียนแล้วมาประชันกันหน่อยสิ! ฉันจะให้นายรุกก่อนสิบกระบวนท่าเลย!”“คืนนี้ผมยังมีเรียนวิชาสถานการณ์และการเมืองอีกวิชา กว่าจะเลิกก็เกือบสี่ทุ่มแล้วครับ” เฉาเยวียนถอนหายใจอย่างเสียดาย“ไม่เป็นไร! ยังไงตอนนั้นฉันก็ยังฝึกดาบอยู่ที่โรงพละอยู่แล้ว ฉันจะรอนายที่นั่น!”หลู่เมิ่งเหล่ยพูด แกล้งทำเสียงโกรธ ราวกับตั้งใจจะสั่งสอนเฉาเยวียนสักหน่อย แต่ลึกๆ ในใจกลับดีใจจนควบคุมไม่อยู่‘ฮ่า หลงกลฉันแล้วสินะ?’‘ไอ้เจ้าหัวแข็งคนนี้ ในที่สุดก็ถูกฉันหลอกให้มาฝึกดาบได้แล้ว……คืนนี้ขอแค่ฉันซัดเขาสักยกให้ได้เห็นเสน่ห์ของเคนโด สักวันเขาก็ต้องเต็มใจมาเรียนเคนโดกับฉันเอง อีกไม่นานชมรมเคนโดมหาวิทยาลัยซ่างจิงของเราก็จะได้ขุนพลเพิ่มอีกคนแล้ว!’หลู่เมิ่งเหล่ยที่กำลังมั่นใจเต็มเปี่ยมไม่ทันสังเกตว่า พอเธอพูดจบประโยคนั้น เฉาเยวียนที่วิ่งนำอยู่ข้างหน้าก็ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย“ได้ครับ”
