าโรงเรียนมัธยมที่หกสิบเท่าได้”หลินชีเยี่ยอธิบายการมีตัวตนของหลี่อี้เฟยกับเฉาเยวียนและคนอื่นๆ ว่าเป็น‘สิ่งที่ถูกอัญเชิญมา’ ซึ่งพูดแบบนั้นก็ไม่ผิด ทุกคนรู้ดีอยู่แล้วว่าหลินชีเยี่ยมีความสามารถในการสร้างคนขึ้นมาจากความว่างเปล่า ครั้งนี้จึงไม่มีใครซักถามอะไร มีเพียงอันชิงอวี๋ที่พินิจพิเคราะห์ใบหน้าของหลี่อี้เฟยหลายรอบ ราวกับกำลังครุ่นคิดบางอย่างส่วนหลี่อี้เฟย เมื่อได้เห็นอันชิงอวี๋อีกครั้งก็ตกใจไม่น้อย เพราะเมื่อก่อนตอนอยู่ที่ชางหนาน คนคนนี้เคยร่วมมือกับหลินชีเยี่ยสังหารเขา……ใบหน้านี้ เขาไม่มีวันลืมเลือนในมหาวิทยาลัยซ่างจิงมีนักศึกษาไม่น้อย การปรากฏตัวของทั้งสี่คนไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากนัก มีเพียงนักศึกษาหญิงบางส่วนที่สังเกตเห็นใบหน้าของหลินชีเยี่ยจนอดไม่ได้ที่จะกระซิบกระซาบกัน ดวงตาพลันเปล่งประกายเฉาเยวียนกวาดตามองนักศึกษาหนุ่มสาวเหล่านี้ทีละคน แล้วถอนหายใจอย่างผิดหวัง……
