่อี้เฟยก็ปรากฏรอยยิ้ม“ดูเหมือนว่านายจะเตรียมตัวพร้อมแล้วสินะ?” เสียงของหลินชีเยี่ยดังขึ้นเบาๆ จากด้านหลัง หลี่อี้เฟยหันไปมองร่างในเสื้อกาวน์สีขาวที่คุ้นเคย กำลังมองเขาพร้อมรอยยิ้มหลี่อี้เฟยยิ้มอย่างจนใจ “ฉันแค่เตรียมการไว้ก่อน… ไม่ว่าฉันจะออกไปได้หรือไม่ ก็ต้องแก้ไขนิสัยของอาจูให้ดี ถ้าวันไหนฉันต้องจากไปจริงๆ เขาก็จะได้ช่วยนายดูแลผู้ช่วยพวกนี้แทนฉันได้ไง?”“หลายปีมานี้ นายเหนื่อยมากแล้ว”“ฮ่าฮ่า พูดอะไรเป็นทางการแบบนั้น พวกเรา……”หลี่อี้เฟยพูดยังไม่ทันจบ สภาพแวดล้อมรอบตัวพลันเปลี่ยนไป ทั้งสองคนมาอยู่ในโลกความเป็นจริงแล้ว หลินชีเยี่ยยื่นซองสีแดงใหญ่มาตรงหน้าเขาหลี่อี้เฟยเห็นตัวอักษรสีทองบนซอง ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่“นี่มัน……”“เปิดดูสิ?”หลี่อี้เฟยมือสั่น รับหนังสือตอบรับเข้าเรียน ค่อยๆ เปิดออก พอเห็นชื่อข้างใน น้ำตาก็เอ่อคลอขึ้นมาหลินชีเยี่ยตบไหล่เขาพลางพูดอย่างจริงจัง “ถึงเวลาที่นายจะไปใช้ชีวิตที่ควรเป็นของนายแล้ว… นักศึกษาหลี่อี้เฟย”……เดือนกันยายน ปี 2025ร่างสี่ร่างเดินย่ำผ่านใบไม้สีทองที่ร่วงเต็มพื้น เข้าสู่มหาวิทยาลัยซ่างจิง“นี่คือมหาวิทยาลัยเหรอ? ใหญ่กว่าโรงเรียนมัธยมที่หกเมืองชางหนานตั้งเยอะเลย” หลี่อี้เฟยสะพายกระเป๋าหนังสือมองไปรอบๆ อดที่จะรำพึงไม่ได้ ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมต้องสะพายกระเป๋าเปล่า แต่ในเมื่อมาเรียน การสะพายกระเป๋าก็คงไม่ผิดอะไรอันชิงอวี๋หัวเราะพลางพูด “ที่นี่ใหญ่กว่
