แอ๊ด!!!ภายใต้แสงอาทิตย์ หลินชีเยี่ยแบกอันชิงอวี๋ ค่อยๆ ผลักประตูบ้านพักชั่วคราวในเมืองหลวงให้เปิดออกที่นี่ไม่มีใครอาศัยมานาน ฝุ่นละอองลอยฟุ้งกระจายตามสายลมเบาๆ ที่พัดมากับประตู หลินชีเยี่ยโบกมือไล่ฝุ่นก้าวเดินเข้าไปข้างใน เฉาเยวียนแบกโลงศพสีดำตามเข้ามาติดๆ“เพิ่งออกไปได้ไม่นาน แต่รู้สึกเหมือนไม่ได้กลับมาหลายปีเลยนะ”เฉาเยวียนวางโลงศพของเจียงเอ่อร์ลง แล้วเดินสำรวจรอบบ้าน ก่อนจะยิ้มอย่างคิดถึง“บางทีอาจเป็นเพราะช่วงนี้เราผ่านเรื่องราวมามากเกินไป” หลินชีเยี่ยวางอันชิงอวี๋ลงบนเตียงอย่างเบามือ แล้วขนผ้าห่มออกไปตากที่ลานบ้านนับตั้งแต่ก่อตั้งหน่วยม่านราตรี พวกเขาก็ได้เดินทางไปทั่วโลกแทบไม่เคยหยุดพัก สถานที่ที่พวกเขาพักนานที่สุดมีเพียงสามแห่ง คือโกดังที่ฝึกซ้อมกับโจวผิง เกาะที่กักเก็บโชคชะตาของประเทศ และที่พักชั่วคราวแห่งนี้ในเมืองหลวงนับจากการฝึกซ้อมในโกดังแห่งนั้น ก็ผ่านมาสามปีแล้ว โกดังนั่นคงไม่อยู่แล้ว แม้ยังคงอยู่ก็ไม่เหมาะที่จะพักรักษาตัวส่วนเกาะ แน่นอนว่ายังคงอยู่ แต่ก็ไม่เหมาะสำหรับการพักอาศัย ดังนั้น หลินชีเยี่ย จึงเลือกที่พักชั่วคราวในเมืองหลวงแห่งนี้เพื่อพักรักษาตัวหลินชีเยี่ยและเฉาเยวียนทำความสะอาดบ้านทั้งชั้นบนและชั้นล่าง เจียงเอ่อร์มีความตั้งใจจะช่วย แต่เนื่องจากไม่มีร่างกาย จึงทำได้ได้เพียงให้การสนับสนุนทางจิตใจ และคอยดูแลอาการของอันชิงอวี๋เท่านั้นน่าเสียดาย หลังจากมาที่นี่ อัน