นแก้วจนหมดอย่างเงียบๆเมื่อมาถึงระดับของพวกเขา แอลกอฮอล์ก็ไม่สามารถทำให้สมองของพวกเขามึนเมาได้อีกต่อไป การเมาและการสร่างเมา เป็นเพียงแค่ความคิดชั่ววูบ ถึงแม้จะมีศัตรูมา พวกเขาก็สามารถกลับสู่สภาพพร้อมรบได้ในทันที“เหล่าเฉา แก้วนี้ขอดื่มให้นาย!” ไป๋หลี่พั่งพั่งค่อยๆ รินเหล้าให้ตัวเองอีกแก้วแล้วเอ่ยว่า “ในหน่วยนี้ อีกสี่คนต่างมีความรักที่สมหวังกันหมดแล้ว เหลือแค่พวกเราสองคนกับพี่คนเท่ที่เป็นพี่น้องร่วมชะตา ผมไม่พูดอะไรมากแล้ว ขอให้นายอย่าโสดไปทั้งชาติ และหวังว่าจะสามารถปราบราชันทมิฬได้สำเร็จ ท่าทางที่นายเก็บดาบแล้วระงับจิตสังหารน่ะ เท่มากเลย!”
