่ก่อนจะได้สติ “เร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”“ไม่ได้จะแต่งงานเร็วๆ นี้ ผมแค่คิดไว้เฉยๆ ต้องดูเธอก่อน”หลินชีเยี่ยยิ้มน้อยๆไป๋หลี่พั่งพั่งมองรอยยิ้มบนใบหน้าของหลินชีเยี่ย ไม่รู้ทำไม ในหัวก็ปรากฏภาพของมอลลี่ขึ้นมา……ความรักของหลินชีเยี่ยใกล้จะสมหวังแล้ว ส่วนอันชิงอวี๋กับเจียงเอ่อร์ก็คงอีกไม่นาน แล้วตัวเขาล่ะ?ไป๋หลี่พั่งพั่งกำหมัดแน่นใต้โต๊ะ ในใจผุดความขมขื่น เขารินเหล้าจนเต็มแก้ว ยกขึ้นแล้วหัวเราะ“ชีเยี่ย งั้นผมขออวยพรล่วงหน้า ให้คุณกับพี่หลานมีความสุขมากๆ นะ!”หลินชีเยี่ยได้ยินประโยคนั้น สีหน้าดูแปลกๆ แต่ก็ยกแก้วขึ้นชนกับเขา “นายจะอวยพรล่วงหน้าทำไม? ถ้าถึงวันนั้นจริงๆ พวกนายทุกคนต้องยืนเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวข้างๆ ฉันสิ”“ก็แค่เผื่อไว้ไง เผื่อตอนนั้นผมไม่อยู่” ไป๋หลี่พั่งพั่งส่ายหน้า “ดื่มๆ!”เขาดื่มเหล้าในแก้วจนหมดเหล้าร้อนๆ ไหลลงคอ ทำให้ดวงตาของไป๋หลี่พั่งพั่งแสบร้อน เขารินเหล้าให้ตัวเองจนเต็มแก้วอีกครั้ง แล้วพูดต่อว่า“ชีเยี่ย แก้วนี้ขอดื่มให้กับโชคชะตาระหว่างเรา ถ้าไม่ใช่เพราะเราสองคนอยู่หอพักเดียวกันตอนอยู่ค่ายฝึกอบรมตอนนี้ก็คงไม่ได้มาถึงจุดนี้ บางทีตอนที่ผมอยู่เมืองกว่างเซิน โลกนี้อาจจะไม่มีไป๋หลี่พั่งพั่งอีกแล้ว……ถ้าไม่มีนาย ก็คงไม่มีไป๋หลี่พั่งพั่งในวันนี้!”สิ้นเสียง ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ไม่สนใจหลินชีเยี่ย ยกแก้วขึ้นดื่มจนหมดหลินชีเยี่ยเห็นดังนั้น กำลังจะเอ่ยให้ดื่มน้อยลง แต่ชั่วขณะต่อมาก็ดื่มเหล้าใ
