ิทักษ์ราตรีคงจบสิ้นไปนานแล้ว” หลี่เคิงเชียงเอ่ยอย่างใจเย็น “แต่คงไม่ใช่ทุกคนที่มองออก เธอคงมองไม่ออกอย่างแน่นอน ส่วนอวี่เซิงถึงจะพูดน้อยแต่ก็ไม่โง่ น่าจะพอมองออก ส่วนเหล่าเนี่ย……”“เหล่าเนี่ย……” หวังชิงคิดสักพัก สีหน้าเริ่มแปลกไป “เขาดูเกลียดเรื่องวกวนพวกนี้มากที่สุด……คนโบราณหัวแข็งแบบนี้จะมองออกจริงเหรอ?”ในทะเล สีหน้าของหลี่เคิงเชียงพลันเปลี่ยนกะทันหัน“แย่แล้ว……”เหนือทะเล!หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆ ขี่เมฆพลิกกายพุ่งขึ้นตามกำแพงน้ำในแนวดิ่ง ยอดกำแพงขยายใหญ่ขึ้นในสายตาของพวกเขาอย่างรวดเร็ว!“พวกผู้บัญชาการก็ยังใจอ่อนอยู่สินะ” เฉาเยวียนมองวีรวิญญาณทั้งสามที่ตกน้ำไปด้วยความซาบซึ้งใจ“ใช่แล้วล่ะ……”“เอ๋? ผู้บัญชาการเนี่ยก็มาด้วยเหรอ?”ขณะที่ทุกคนกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น ร่างสูงสง่าที่ยืนอยู่บนยอดกำแพงน้ำทะเล กำกระบองสีดำในมือแน่นด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนจะกระโจนลงมาจากที่สูง!ในชั่วขณะถัดมา เงากระบองขนาดใหญ่ก็ฟาดลงมาที่ศีรษะของทุกคน!
