ื่องให้พวกเราอยู่ไม่ใช่หรือ?”“ท่านโหว?”“เธอไม่เห็นหรือไง?” หลี่เคิงเชียงทำเสียงจิ๊จ๊ะ “ถ้าไม่ใช่ท่านโหวลงมือ เครื่องบินลำนั้นจะบังเอิญบินมาที่เกาะนี้ได้ยังไง? สายตาของท่านจับจ้องทั้งเกาะอยู่ตลอด ถ้าท่านไม่เผยช่องโหว่ออกมาเอง สัญญาณของพวกเด็กๆ นั่นจะทะลุโชคชะตาต้าเซี่ยไปเชื่อมต่อกับมือถือของจั่วชิงได้ยังไง?”“คุณหมายความว่า ทั้งหมดนี้เป็นการแอบช่วยเหลือของท่านโหว?” หวังชิงพูดอย่างเข้าใจ “เขาไม่กลัวว่าเทียนจุนจะรู้เหรอ?”“เธอคิดว่าเทียนจุนจะคิดไม่ถึงเรื่องพวกนี้หรือไง?” หลี่เคิงเชียงเคาะหัวอีกฝ่าย “เรื่องระหว่างท่านโหวกับหลินชีเยี่ยนั้น เทียนจุนรู้ดีอยู่แล้ว ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังส่งพวกเขามาที่นี่ เขาจะไม่รู้หรือไงว่าท่านโหวจะลำเอียงเข้าข้างหลินชีเยี่ยเทียนจุนไม่เคยต้องการที่จะกักขังหน่วยม่านราตรีอย่างสมบูรณ์ ไม่งั้นเขาก็แค่ขังพวกเขาไว้ที่สรวงสวรรค์ก็จบแล้ว? เขาแค่ต้องการใช้มือของท่านโหวให้หน่วยม่านราตรีได้เลือกเองเท่านั้น สิ่งที่ควรพูด พวกเราก็พูดกันไปหมดแล้ว ผลที่จะตามมาก็อธิบายชัดเจนแล้ว ถ้าถึงขั้นนี้แล้วพวกเขายังจะจากไป……ไม่ว่าจะเกิดผลอะไรขึ้น พวกเขาก็ต้องรับผิดชอบเอง อย่าลืมว่าในกลุ่มพวกเขา ยังมีเทียนจุนที่ยังอยู่ในวัฏสงสารอีกคน”“มิน่าล่ะ……” หวังชิงอดถามไม่ได้ “แปลกจริง พวกคุณดูรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้ออกได้อย่างไร?”“ถ้าผู้บัญชาการใหญ่ทุกยุคทุกสมัยคิดตรงไปตรงมาแบบเธอล่ะก็ หน่วยพ
