นแตกสลาย ความเจ็บปวดก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นเท่านั้นเราไม่อาจรู้ล่วงหน้าว่าความเจ็บปวดจะมาเยือนหรือไม่ แต่เราสามารถสะสม ‘ความงดงาม’ ไว้ล่วงหน้าได้ ถ้าสุดท้ายไม่ต้องใช้มัน นั่นก็เป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ถ้าต้องใช้……มันก็จะเพิ่มโอกาสในการก้าวหน้า”“เหตุผลที่พวกนายไม่สามารถออกจากเกาะนี้ได้ ฉันบอกนายไม่ได้ สิ่งเดียวที่ฉันเตือนได้คือ ถ้านายไม่อยากใช้ความเจ็บปวดและความเศร้าโศกอย่างที่สุดในการผ่านด่านจิตใจนั้น ถ้านายคิดถึงหน่วยนี้จริงๆ นายก็อย่าพยายามออกจากเกาะนี้”“ที่นี่อาจจะเป็นกรงขัง แต่มันก็เป็นกรงขังที่จะปกป้องทั้งหน่วยของนายให้ปลอดภัย!”เสียงของหลี่เคิงเชียงดังก้องกังวาน สะท้อนอยู่ข้างหูหลินชีเยี่ย เขายืนนิ่งราวกับรูปปั้นอยู่ที่เดิมเป็นเวลานาน ก่อนจะก้าวเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำหลังจากร่างของเขาหายลับไป เงาร่างหลายร่างก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าหวังชิงมองไปทางที่หลินชีเยี่ยจากไป ถอนหายใจยาว “สุดท้าย พวกเขาก็ค้นพบจนได้”“พวกเขาฉลาด วันนี้ต้องมาถึงสักวันอยู่แล้ว” เนี่ยจิ่นซานละสายตากลับมา ตบไหล่หลี่เคิงเชียงแล้วพูดอย่างสงบว่า “เคิงเชียง ไม่ต้องรู้สึกผิดหรอก สิ่งที่นายพูดมาดีมาก”“สิ่งที่ควรพูด ฉันก็พูดไปหมดแล้ว” หลี่เคิงเชียงเงียบชั่วครู่ “สุดท้ายเขาจะให้คำตอบแบบไหน……ก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเองแล้ว”
