จันทร์ฉายไม่ยอมแพ้ ก้มหน้าถือแผนที่ขึ้นมาดูอย่างละเอียดอีกครั้ง แล้วส่ายหน้าพูดว่า“ไม่มีทางผิดพลาดได้ ในบริเวณทะเลนี้มีเกาะเพียงแห่งเดียวเท่านั้น นั่นต้องเป็นเนตรมังกรแห่งโชคชะตาต้าเซี่ยแน่นอน!”“ผู้พิทักษ์โชคชะตาต้าเซี่ย ปกติกินคนเป็นอาหารกันหรือ?”จันทร์ฉายไม่ได้พูดอะไร เขาหรี่ตาลง แสงสลัววาบขึ้นจากหางดวงตาสีเขียว สายตาจับจ้องไปที่ร่างที่กำลังเติมฟืนใต้โอ่งใบใหญ่อย่างไม่วางตา เมื่อร่างนั้นหันกลับมา จันทร์ฉายก็ตกตะลึง“หลี่เคิงเชียง?!”จันทร์ฉายจำหลี่เคิงเชียงได้ เมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน พวกเขาเคยปะทะกันหลายครั้งแต่หลี่เคิงเชียงไม่ได้ขึ้นเป็นผู้บัญชาการใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี แล้วเสียชีวิตในสนามรบไปแล้วหรอกเหรอ?ทำไมถึงมาปรากฏตัวที่นี่ได้……หรือว่าเขาแกล้งตายกันแน่?“หลี่เคิงเชียงอยู่ที่นี่……สถานที่นี้ต้องไม่ธรรมดาแน่!” จันทร์ฉายเอ่ยปากอย่างมั่นใจ“พวกที่อยู่ในโอ่งนั่น น่าจะเป็นทายาทของหน่วยพิทักษ์ราตรี เขากำลังใช้วิธีบางอย่างปรับสภาพร่างกายให้พวกเขา ประกอบกับการชำระล้างด้วยพลังโชคชะตาที่ไหลล้นออกมาตามธรรมชาติของต้าเซี่ย น่าจะเป็นประโยชน์อย่างมากต่อพวกเขา ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด นี่คือการฝึกพิเศษสำหรับหน่วยพิทักษ์ราตรีระดับสูง”“แล้วพวกเรา……”“อย่าเพิ่งทำอะไรโดยพลการ ให้สังเกตการณ์ต่อไป”หลี่เคิงเชียงคนเดียวคงไม่พอที่จะปกป้องโชคชะตาของต้าเซี่ย บนเกาะนี้ต้องมีผู้แข็งแกร่งคนอื่นอีกแน่นอน“……ได้”……บนเ
