เงาขนาดใหญ่หลายเงาใต้ทะเลจมอยู่ในความเงียบ“ได้ยินมาว่า นอกจากพรสวรรค์ในการซ่อนตัวที่แข็งแกร่งแล้ว พวกแกยังมีความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งสามารถมองทะลุไปได้ไกลถึงร้อยลี้ และเห็นหนวดของมดตัวเล็กๆ ได้อย่างชัดเจน” จันทร์ฉายพูดขึ้นอย่างช้าๆ ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ “ความสามารถแบบนี้ของพวกแก สามารถแบ่งปันภาพที่เห็นให้คนอื่นได้ไหม?”“ไม่ได้” เสียงจากเงายักษ์ตนหนึ่งดังขึ้นเงายักษ์เคลื่อนไหว หนวดสีดำสนิทยื่นขึ้นมาจากคลื่น ที่ปลายหนวดนั้นมีลูกตาสีเขียวกำลังหมุนอย่างรวดเร็ว ในที่สุดก็จับจ้องไปที่จันทร์ฉายตรงหน้า“อยากเห็นสิ่งที่เราเห็น… นายต้องกลายเป็นพวกเราก่อน” เสียงของเงายักษ์นั้นดังขึ้นอีกครั้งจันทร์ฉายมองดวงตาตรงหน้า ขมวดคิ้วเล็กน้อย ดวงตาลึกลับของเขาเปล่งประกายริบหรี่ ราวกับกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่างครู่ต่อมา เขาก็ยื่นมือออกไปรับดวงตาที่กำลังหมุนนั้น แล้วพูดเรียบๆ ว่า “กลายเป็นพวกแก? หัวสูงเกินไปแล้วพวกแกก็แค่เครื่องมือที่ถูกสร้างขึ้นโดยท่านผู้นั้นเท่านั้น……เครื่องมือก็ต้องแสดงประโยชน์ที่ควรมีในเวลาสำคัญ”“นาย……!”จันทร์ฉายใช้มือควักลูกตาของตัวเองออกมาอย่างไร้อารมณ์ เลือดไหลอาบแก้ม จากนั้นก็ฝืนยัดลูกตาสีเขียวนั้นเข้าไปในเบ้าตาดวงตาสีเลือดกะพริบเบาๆ แสงประหลาดสีเขียวเรืองรองค่อยๆ แผ่ซ่านออกมาจากส่วนลึกภายในลูกตาจันทร์ฉายที่มีเลือดเปรอะเปื้อนทั่วใบหน้ามองไปรอบๆ ด้วยสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย “ดวงตาน
