ี้น่าสนใจทีเดียว”ในที่สุด เขาก็หันมองไปทางเกาะ ดวงตาสีเขียวหรี่ลงเล็กน้อย“ลองดูซิว่า ผู้ที่คุ้มครองโชคชะตาของต้าเซี่ยนั่นเป็นใครกันแน่……”……บนเกาะเปรี๊ยะ!เปลวไฟลุกโชนจากกิ่งไม้แห้ง เลียไปตามก้นโอ่งใบใหญ่สีดำ อุณหภูมิสูงทำให้น้ำในโอ่งร้อนขึ้น ไอน้ำร้อนลอยขึ้นสู่อากาศและจางหายไปในน้ำยาอุ่นๆ หลินชีเยี่ยที่หมดสติอยู่นั้น เปลือกตาของเขากระตุกเล็กน้อย แล้วลืมตาขึ้นทันที!กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาเกร็งตัว เขาสะบัดน้ำในโอ่งโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งตระหนักได้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ในทะเลอันไร้ขอบเขตนั้นแล้ว การเคลื่อนไหวของเขาจึงหยุดลงอย่างฉับพลันหลินชีเยี่ยสะบัดศีรษะที่มึนงงเล็กน้อย สติค่อยๆ กลับคืนมา สายตาของเขากวาดมองไปรอบๆ จู่ๆ ทั้งร่างก็ชะงักค้างเขากะพริบตาแรงๆ หลังจากแน่ใจว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป สีหน้าก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจพวกเขาอยู่ในพื้นที่เปิดโล่งหน้าหลุมหลบภัย ตอนนี้ โอ่งใหญ่สีดำสี่ใบถูกวางอยู่บนกองไฟสี่กองในโอ่งแต่ละใบมีสมาชิกหน่วยม่านราตรีลอยอยู่ใบละคนไป๋หลี่พั่งพั่ง เฉาเยวียน และอันชิงอวี๋ ดวงตาปิดสนิท ดูเหมือนยังคงหมดสติ โลงศพสีดำของเจียงเอ่อร์ตั้งตรงอยู่บนก้อนหินใหญ่ไม่ไกลนัก ไม่ขยับเขยื้อน……นอกจากนี้ก็ไม่เห็นเงาคนอื่นอีกเลยหลินชีเยี่ยก้มลงมองโอ่งใต้ร่างตัวเอง ในโอ่งเต็มไปด้วยของเหลวสีแดงเข้ม กำลังถูกความร้อนจากด้านล่างต้มจนเดือด มีฟองผุดขึ้นมาปุดๆ เศษสมุนไพรที่ไม่รู้จักชื่อลอยอยู่รอบต
