ัวเขา ดูเหมือนหม้อไฟมะเขือเทศเนื้อสดที่เพิ่งเดือด“นี่มันอะไรกัน……”หลินชีเยี่ยมองภาพประหลาดตรงหน้า ดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัยเขาพยายามนึกทบทวนความทรงจำ ถ้าจำไม่ผิด ก่อนที่เขาจะหมดสติ เขาควรกำลังต่อสู้กับผู้บัญชาการถังอวี่เซิงอยู่……ทำไมพอลืมตาขึ้นมาถึงถูกคนเอามาต้มในโอ่งแบบนี้?“แค่กๆๆๆ” ในขณะที่หลินชีเยี่ยกำลังจะจากไป เสียงไอติดต่อกันก็ดังมาจากโอ่งใบข้างๆในโอ่งใหญ่ข้างๆ เห็นก้อนเนื้อสีขาวดิ้นลุกขึ้นนั่ง งงงันอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็มีเสียงสบถดังลั่น!“ใครเอาคุณชายน้อยมาต้ม?!”ไป๋หลี่พั่งพั่งตกใจ พยายามปีนออกจากโอ่ง เมื่อเห็นหลินชีเยี่ยในโอ่งข้างๆ ก็ชะงักอีกครั้ง“ชีเยี่ย พวกเราถูกจับมาที่เผ่าดึกดำบรรพ์ที่ไหนกัน?” ไป๋หลี่พั่งพั่งเงียบอยู่นาน ก่อนจะโพล่งออกมาแบบนี้“คงไม่ใช่เผ่าดึกดำบรรพ์หรอก” หลินชีเยี่ยหยิบสมุนไพรขึ้นมาดูอย่างละเอียด“ฉันจำได้ว่าตอนต่อสู้ก่อนหน้านี้ กระดูกทั้งตัวฉันแตกหมด แต่ตอนนี้หายดีเกือบหมดแล้ว……ถ้าไม่ผิดพลาด นี่น่าจะเป็นวิธีการของพวกผู้บัญชาการ”เมื่อได้ยินแบบนั้น ไป๋หลี่พั่งพั่งก็ถอนหายใจโล่งอกเล็กน้อยเขาก็ล้วงมือลงไปในโอ่งเช่นกัน มองดูโป๊ยกั๊ก ใบกระวาน และพริกเสฉวนในมือ จากนั้นก็ตัวแข็งทื่ออยู่กับที่“ชะ… ชีเยี่ย……นี่ไม่เหมือนของที่ใช้บำรุงร่างกายเลยนะ” ไป๋หลี่พั่งพั่งพูดตะกุกตะกัก “นายว่าพวกผู้บัญชาการอยู่บนเกาะนี้นานเกินไป……หิวจนบ้าไปแล้วหรือเปล่า?”“อย่าเพิ่งตื่นตระหน
