ยาง หน่วยม่านราตรีเป็นอย่างไรบ้าง?”“หลี่เคิงเชียงใช้ข้ออ้างเรื่องการฝึกฝนทะลวงด่านจิตใจเพื่อให้พวกเขาอยู่บนเกาะ แต่พวกเขายังคงมีความสงสัยอยู่ เรื่องนี้จะปิดบังได้นานแค่ไหนก็ยังบอกไม่ได้”“พวกเขาล้วนเป็นคนฉลาด ตอนนี้ยังพอไหว แต่อีกสักพัก พวกเขาจะต้องรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติแน่นอน” ฮั่วชวี่ปิ้งหยุดชั่วครู่ “บอกให้หลี่เคิงเชียงและคนอื่นๆ พยายามถ่วงเวลาให้มากที่สุด”กงหยางหวั่นเงียบไปครู่หนึ่ง แต่ก็ยังเอ่ยปากถาม “ท่านโหว ข้าไม่เข้าใจ เหตุใดเราต้องให้พวกเขาอยู่บนเกาะนี้ด้วย?”ท่ามกลางสายธารโชคชะตาต้าเซี่ย ฮั่วชวี่ปิ้งส่ายหัวเบาๆ“นี่เป็นความตั้งใจของเทียนจุน”กงหยางหวั่นเผยอริมฝีปากเล็กน้อย ดูเหมือนจะประหลาดใจอยู่บ้าง เธอพยักหน้า แต่ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม“อ้อ ใช่แล้ว” ฮั่วชวี่ปิ้งเอ่ยขึ้นอีกครั้ง “มีคนจับตาดูเกาะนี้อยู่”เมื่อได้ยินประโยคนี้ กงหยางหวั่นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “มีคนหมายตาโชคชะตาของต้าเซี่ยงั้นหรือ? ไฉนพวกเราถึงไม่รู้ตัวเลย?”“ฝ่ายตรงข้ามเตรียมการมาอย่างดี พวกเขาไม่เพียงแต่เก่งกาจในการซ่อนตัว แต่ยังซุ่มอยู่ในทะเลห่างออกไปร้อยลี้ มิได้เข้ามาใกล้เลย พวกเขามีวิธีบางอย่างที่สามารถมองเห็นสถานการณ์บนเกาะได้โดยตรง” ฮั่วชวี่ปิ้งพูดอย่างเรียบเฉย “พวกเขาคิดว่าแค่นี้ก็จะสามารถสำรวจความจริงเท็จของพวกเราได้……ในเมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเราก็มาเล่นกับพวกเขาสักหน่อยดีกว่า”