้ที่จะส่งเสียงจิ๊ปาก“นายลงมือโหดจริงๆ……”ถังอวี่เซิงขมวดคิ้ว “คุณเป็นคนบอกให้ผมใช้กำลังเต็มที่ ให้พวกเขารู้สึกถึงภัยคุกคามของความตายไม่ใช่เหรอ?”“……”“คุณช่วยชีวิตพวกเขาได้… ใช่ไหม?” ถังอวี่เซิงรู้สึกไม่มั่นใจอยู่บ้าง“……” หลี่เคิงเชียงกวาดตามองร่างทั้งสี่บนพื้น แล้วโบกมืออย่างจนปัญญา “ช่างเถอะ ช่างเถอะ… ฝากไว้กับฉันเถอะ”หลี่เคิงเชียงแบกโลงศพสีดำ ลากคนสองคนด้วยมือข้างเดียว ค่อยๆ เดินเข้าไปในเกาะ………ทะเลต้าเซี่ยห่างจากเนตรมังกรแห่งโชคชะตาหนึ่งร้อยลี้บนผิวน้ำที่กว้างไกลสุดลูกหูลูกตา มีร่างหนึ่งยืนลอยอยู่กลางอากาศ มือถือแผนที่ต้าเซี่ย ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อยนี่คือชายชราวัยเจ็ดสิบ แม้หลังจะค่อม แต่ดวงตาลึกล้ำคู่นั้นกลับเปล่งประกาย ราวกับดวงดาราในยามรัตติกาลหรี่ตาลงเป็นเส้นยาว ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่หากหลินชีเยี่ยอยู่ที่นี่ ก็จะพบว่าใบหน้าของชายชราผู้นี้คล้ายคลึงกับจันทร์ฉายที่เขาเพิ่งเห็นใน [สร้างใหม่เสมือนจริง] เมื่อไม่นานมานี้……เขาก็คือผู้ก่อตั้งศาสนจักรเทพโบราณหลังจากมหาภัยพิบัติหวยไห่ผ่านไปกว่าสี่สิบปี และเป็นหนึ่งในเทพเจ้าชั่วร้ายโบราณที่เหลืออยู่ นั่นก็คือ จันทร์ฉายบนแผนที่ในมือของจันทร์ฉาย มีการทำเครื่องหมายตำแหน่งของเส้นมังกรเกือบทั้งหมดของต้าเซี่ย เส้นสีแดงเชื่อมต่อกันราวกับมังกรยักษ์หลายตัวที่นอนคว่ำอยู่บนผืนแผ่นดินอันกว้างใหญ่……และที่ปลายของเส้นสีแดงเหล่านั้น มีวงกลมหนึ่งถูกวาดซ้ำๆ
