เมื่อสังเกตเห็นความผิดปกตินี้ หลินชีเยี่ยรีบเก็บหมากดำขึ้นมาอีกครั้งแล้วใส่กลับลงในถ้วย“เชิญคุณก่อนครับ!”รอยยิ้มบนใบหน้าของเยลันเดไม่ได้จางหายไป เขาค่อยๆ หยิบหมากดำออกจากถ้วยแล้วโปรยลงบนกระดานอย่างใจเย็นจำนวนและตำแหน่งของหมากยังคงเหมือนกับสองครั้งก่อนทุกประการ!สีหน้าของหลินชีเยี่ยเริ่มจริงจังขึ้นเรื่อยๆหนึ่งหรือสองครั้ง อาจเป็นเพียงความบังเอิญ แต่ครั้งที่สาม ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม เรื่องนี้จึงไม่ใช่เรื่องธรรมดาอย่างแน่นอนเยลันเดเป็นถึงประมุขของศาสนาศักดิ์สิทธิ์แห่งตะวันตก หลินชีเยี่ยไม่เชื่อว่าหลังจากที่ตนอธิบายไปแล้วหนึ่งรอบอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจกฎการเล่นหมาก แต่อีกฝ่ายกลับวางหมากในตำแหน่งเดียวกันถึงสามครั้ง ไม่ก็เป็นการก่อกวนล้วนๆ หรือไม่ก็… ต้องการส่งสารบางอย่างถึงเขา?“ผู้อาวุโสเยลันเดครับ คุณต้องการบอกอะไรผมหรือครับ?” หลินชีเยี่ยถามคำตอบของเยลันเดยังคงเป็นไปตามที่หลินชีเยี่ยคาดไว้“เจ้าทำได้ดีมาก บุตรของข้า”หลินชีเยี่ยถอนหายใจ ไม่พยายามสื่อสารกับเขาอีก สายตาตกลงบนกระดานหมากที่อยู่ตรงหน้า จดจำตำแหน่งของหมากแต่ละตัวไว้ในความทรงจำอย่างจริงจังหลังจากจดจำตำแหน่งหมากแล้ว หลินชีเยี่ยก็ลุกขึ้นจากไป เขาไปหาหลี่อี้เฟย ครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว“ต่อไปถ้าไม่มีอะไรทำ ให้อยู่เล่นหมากกับเขาบ่อยๆ นะ”หลี่อี้เฟยชะงัก ทำหน้าเศร้าแล้วเอ่ย “แต่ว่า การเล่นหมากของเขา……”“ไม่ต้องสนใจว่าเขาจะเล่นถูกหรือ
