ประวัติศาสตร์……ฟ้าเริ่มสางหลินชีเยี่ยที่ไม่ได้นอนทั้งคืนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้ว กลับไปยังลานโล่งนั้นพร้อมกับสมาชิกหน่วยม่านราตรีหลี่เคิงเชียงในเสื้อเชิ้ตฮาวายและแว่นตากันแดด เดินมาอย่างช้าๆ เอาสองมือไพล่หลังไว้ ดูเหมือนผู้อาวุโสที่กำลังเดินเล่นในสวนสาธารณะ“ผู้บัญชาการหลี่ การทดสอบจบลงแล้ว วันนี้เราจะเริ่มการฝึกอย่างเป็นทางการใช่ไหมครับ?”เฉาเยวียนอดไม่ได้ที่จะถามหลี่เคิงเชียงพยักหน้า สายตาหลังแว่นกันแดดกวาดมองทุกคน “เมื่อวานฉันเห็นผลงานของพวกนายแต่ละคนใน[สร้างใหม่เสมือนจริง] อย่างชัดเจน……ถ้าฉันไม่ได้รับรู้ผิดพลาด ในหมู่พวกนาย มีคนที่แตะถึงขีดจำกัดสูงสุดของมนุษย์แล้ว”เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินชีเยี่ย ไป๋หลี่พั่งพั่ง เฉาเยวียน และเจียงเอ่อร์พร้อมใจกันหันไปมองอันชิงอวี๋ คนหลังยิ้มอย่างเขินอายแม้ว่าหลินชีเยี่ยจะอยู่ในขั้นอนันต์ระดับสูงสุดเช่นกัน นับตั้งแต่เขาก้าวเข้าสู่ขั้นอนันต์จนถึงตอนนี้ ก็ผ่านมาไม่ถึงหนึ่งปี ยังห่างไกลจากการแตะถึงขีดจำกัดนั้น…ถึงแม้จะเป็นเขา ในเรื่องความเร็วของการเพิ่มระดับพลังจิต ก็ยังสู้เด็กประหลาดอย่างอันชิงอวี๋ผู้มี [ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว] ไม่ได้
