กได้อย่างราบรื่น แต่ตัวมันเองก็จะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปอย่างสิ้นเชิง แต่หลังจากที่ฉันกลืนเลือดจากแม่น้ำไปสองในสามแล้ว การปนเปื้อนก็น้อยลงมาก มันจะฟื้นคืนสติได้หรือไม่ ฉันก็พูดไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา”พร้อมกับเสียงคำรามของไป๋เจ๋อ คลื่นยักษ์ลูกแล้วลูกเล่าก็ซัดขึ้นมาจากแม่น้ำ โถมกระหน่ำถนนสองฝั่งอย่างบ้าคลั่งฝนตกหนักเทลงมาจากท้องฟ้า ไอน้ำพวยพุ่งขึ้นมาอย่างมืดมัว บดบังทัศนวิสัยให้ขาวโพลนไปทั่ว ทั้งเมืองหวยไห่ราวกับถูกห่อหุ้มด้วยน้ำ ระดับน้ำบนถนนในเมืองเริ่มสูงขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ“เราไม่สามารถปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ต่อไปได้” หลินชีเยี่ยเอ่ยขึ้นอย่างจริงจัง“สำหรับไป๋เจ๋อแล้ว การสร้างอุทกภัยหรือสึนามิในเมืองไม่ใช่เรื่องยากเลย ถ้าปล่อยให้มันพัฒนาไปถึงจุดนั้น ผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บในเมืองหวยไห่อาจมีนับหมื่น……”“เข้าใจแล้ว”เฉาเยวียนยืนอยู่ริมฝั่ง วางวิทยุที่เปียกน้ำไว้ข้างเท้า มือขวาจับที่ด้ามของดาบตรงที่เอว!เคร้ง!เสียงดาบดังกังวานใส พลังงานสีดำพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า เงาร่างที่ยิ้มอย่างดุร้ายกระโดดขึ้นจากริมฝั่ง พุ่งตรงไปยังไป๋เจ๋อสัตว์เทพบนท้องฟ้า!แสงดาบตัดผ่านม่านฝน ก่อนที่จะแตะถูกผิวหนังของไป๋เจ๋อ รอบกายของมันก็ระเบิดพลังงานออกมา วิ่งผ่านท้องฟ้าราวกับดาวตก เขายาวสีขาวสะอาดชนเข้ากับคมของดาบตรง ปลดปล่อยกำลังมหาศาลออกมา!แม้ร่างกายจะอ่อนแอมาก แต่ไป๋เจ๋อก็ยังคงเป็นสัตว์เทพ การปะทะกั
