นนี้ แม้แต่เฉาเยวียนในสภาพคลุ้มคลั่งก็ไม่สามารถต้านทานพลังของมันได้ เขาตกลงมาจากท้องฟ้ากระแทกลงในสายน้ำที่ปั่นป่วนในเวลาเดียวกัน ร่างหนึ่งเคลื่อนผ่านม่านฝน ลอยขึ้นไปยืนอยู่เหนือไป๋เจ๋อโดยตรงไป๋หลี่พั่งพั่งใช้กดมือลงด้านล่าง แผนภาพไท่จี๋ขนาดใหญ่สีขาวดำกางออกบนท้องฟ้า สัญลักษณ์ลมและสายฟ้าสว่างขึ้นตามลำดับ“สวิ้นเฟิง! เจิ้นเหลย!”เปรี้ยง!!ลมไร้ลักษณ์มัดแขนขาทั้งสี่ของไป๋เจ๋อ ตามด้วยสายฟ้าขนาดใหญ่ฟาดลงมาจากกลางแผนภาพไท่จี๋!ไป๋เจ๋อคำรามเบาๆ เขาคู่บนหัวชูขึ้น แสงสายฟ้าพุ่งเข้าไปในนั้น วิ่งไปตามผิวหนังบนร่างกาย ลวดลายบนตัวมันสว่างขึ้นทีละเส้น ในชั่วขณะต่อมา แสงสายฟ้าพลันม้วนกลับเข้าไประหว่างเขาคู่ แล้วพุ่งไปยังถนนริมฝั่งแทน!ในวินาทีที่แสงสายฟ้าลังจะท่วมเมือง ร่างของหลินชีเยี่ยก็ก้าวออกมาจากความมืด เขายกมือกดลงบนอากาศว่างเปล่า [กฎเกณฑ์อวสานกษัตริย์] ต้านทานแสงสายฟ้าในทันที เปลี่ยนเป็นประกายไฟนับไม่ถ้วนวิ่งไปมาท่ามกลางสายฝน“เขาของมันสามารถดูดซับและสะท้อนความเสียหายได้ ทุกคนระวังด้วย” หลินชีเยี่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเขาสูดหายใจลึก แสงเรืองรองของเวทมนตร์แผ่ซ่านออกมาจากร่างกาย พร้อมกับพื้นดินสั่นสะเทือนเบาๆ รอยล้อสีดำที่กระจายอยู่ตามถนนสว่างขึ้นตามลำดับ ถักทอกันเป็นวงเวทย์ขนาดยักษ์ รัศมีหลายกิโลเมตร และตำแหน่งที่หลินชีเยี่ยยืนอยู่ก็คือจุดศูนย์กลางของวงเวทย์!คาถาต้องห้าม [พิธีกรรมสุริยันทมิฬ]!
