ัวและทำร้ายผู้บริสุทธิ์ได้หลินชีเยี่ยหรี่ตาลง เอ่ยอย่างสงบ “ไม่มีปัญหา”หลินชีเยี่ยที่อยู่ท้ายฝูงชน เหยียบพื้นอย่างแรง ทันใดนั้นเงามืดของราตรีก็พุ่งผ่านฝูงชนด้านหน้า นอกจากร่างตรงกลางที่ถือกระเป๋า ดวงตาของคนธรรมดาในบริเวณใกล้เคียงถูกปกคลุมด้วยความมืดพวกเขารู้สึกเพียงว่าตาพร่ามัว ราวกับมีมือที่มองไม่เห็นคู่ใหญ่มาบดบังสายตาเกือบจะพร้อมกันนั้น เสียงชักดาบดังขึ้นอย่างชัดเจน!ชิ้ง![จั่นไป๋] ถูกชักออกจากฝัก หลินชีเยี่ยกำด้ามดาบ ร่างกายเคลื่อนผ่านฝูงชนราวกับภูตผี แสงดาบสายหนึ่งไม่สนใจพื้นที่ พุ่งไปยังต้นคอของร่างนั้นในชั่วพริบตา!ร่างนั้นรู้สึกเพียงว่าขนทั่วร่างลุกชัน ความรู้สึกเสี่ยงต่อความเป็นความตายที่ไม่เคยเจอมาก่อนปกคลุมหัวใจปฏิกิริยาของเขาไม่ได้ช้า ทันทีที่รู้ตัวก็ระดมพลังจิตทั้งหมด พยายามจะกระตุ้นผนึกเทวะของตัวเอง แต่ในวินาทีที่ผนึกเทวะถูกกระตุ้น อาณาเขตที่มองไม่เห็นอีกชั้นหนึ่งก็ปกคลุมร่างของเขา บังคับให้ผนึกเทวะกลับเข้าไป!ภายใต้การต่อต้านผนึกเทวะของหลินชีเยี่ย การหยุดชะงักชั่วคราวนี้คือช่วงเวลาแห่งความตายของอีกฝ่ายแสงดาบวาดผ่านลำคอ ศีรษะที่เบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัวลอยขึ้นสูง เลือดสดยังไม่ทันพุ่งออกมา ร่างก็ถูก[จั่นไป๋] ลากเข้าไปในความว่างเปล่า หายไปจากที่เดิมคนรอบข้างรู้สึกเพียงแค่ภาพตรงหน้าพร่าเลือน ความมืดที่ปกคลุมสายตาพวกเขาหายไป ทัศนวิสัยกลับคืนสู่ปกติจากการบดบังด้วยความมืดของ