“อ๊วก!!!”ในหุบเขา หลี่เคิงเชียงที่กำลังรักษาโลกเสมือนทั้งหมดไว้ หน้าซีดเผือด หันหลังแล้วอาเจียนอย่างรุนแรงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันนี้ ทำให้หวังชิง เนี่ยจิ่นซาน และคนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่ตะลึงงัน“ทำไมจู่ๆ ถึงอาเจียน?” หวังชิงเอ่ยอย่างประหลาดใจเนี่ยจิ่นซานขมวดคิ้วเล็กน้อย หลับตาแล้วตรวจสอบอยู่ครู่หนึ่ง “ไม่มีร่องรอยการรบกวนจากศัตรูภายนอก โลกเสมือนที่สร้างขึ้นใหม่ก็ไม่มีปัญหา ดูเหมือนจะเป็นปฏิกิริยาทางร่างกายของเขาเอง”“ปฏิกิริยาทางร่างกาย? เขาเห็นอะไรที่ไม่ควรเห็นเหรอ?”“น่าจะเป็นแบบนั้น”“สิ่งที่ไม่ควรเห็น……” หวังชิงมองหลี่เคิงเชียงที่กำลังอาเจียนอย่างบ้าคลั่งในที่รกร้าง ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็อดไม่ได้ที่จะถาม “เหล่าเนี่ย คุณคิดว่า……เขาเห็นอะไรกันแน่?”“ไม่รู้สิ”“คุณไม่อยากรู้อยากเห็นบ้างเหรอ?”“……ทำไมฉันต้องอยากรู้อยากเห็นด้วยล่ะ? เขาอาเจียนออกมาขนาดนี้แล้ว มันคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ”“ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องดี……แต่ คุณไม่อยากรู้เลยเหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นถึงทำให้เหล่าหลี่รู้สึกแย่ขนาดนี้?” หวังชิงพูดไปเรื่อยๆ ดวงตาเปล่งประกายมากขึ้น ทั้งตัวดูตื่นเต้นอย่างประหลาด “สิ่งที่ทำให้เหล่าหลี่รู้สึกแย่ขนาดนี้ มันคงไม่ใช่เรื่องธรรมดาแน่ๆ!”เนี่ยจิ่นซานมองเธออย่างจนปัญญา “ถ้าเธออยากรู้จริงๆ ก็ไปดูเองสิ”หวังชิงเม้มปาก จ้องมองหลี่เคิงเชียงที่กำลังอาเจียนน้
