ไม่ทราบว่า… คุณคือใคร?”“จิ๊ พวกคนหนุ่มสาวยุคนี้ ทำไมถึงตรงไปตรงมาขนาดนี้?”ชายหนุ่มถอนหายใจ โบกมือเบาๆ ดนตรีแจ๊สที่กำลังเล่นอยู่ในฟลอร์เต้นรำพลันหยุดลง พร้อมกันนั้น ชายหญิงที่ยืนเบียดเสียดอยู่สองข้างก็กระพริบหายไป ราวกับไม่เคยปรากฏตัวอยู่ที่นั่นมาก่อนชายหนุ่มยื่นมือออกมา แล้วเอ่ยอย่างไม่รีบร้อน“ฉันชื่อหลี่เคิงเชียง”หลี่เคิงเชียง?ชื่อนี้แวบเข้ามาในหัวของหลินชีเยี่ย ทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก… และใบหน้านี้ ก็ดูเหมือนจะเคยเห็นที่ไหนมาก่อนหลินชีเยี่ยครุ่นคิดอย่างหนักพลางจับมือที่หลี่เคิงเชียงยื่นมาโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง!เขานึกออกแล้ว!หลี่เคิงเชียง!ผู้บัญชาการใหญ่คนที่สองของหน่วยพิทักษ์ราตรีแห่งต้าเซี่ย! หลี่เคิงเชียง!หลินชีเยี่ยเคยเห็นประวัติของอีกฝ่ายที่ระเบียงทางเดินในสำนักงานใหญ่ของหน่วยพิทักษ์ราตรี หลังจากที่นายพลเนี่ยจิ่นซาน ผู้บัญชาการใหญ่คนแรกของหน่วยพิทักษ์ราตรีเสียชีวิต เขาได้ดูแลหน่วยพิทักษ์ราตรีเป็นเวลาเก้าปี และเป็นหนึ่งในมนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดรุ่นแรกๆ!แต่… นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?หลินชีเยี่ยรีบปล่อยมือของชายหนุ่ม จ้องอีกฝ่ายตาเขม็ง“คุณกำลังหลอกผม” หลินชีเยี่ยเอ่ยเสียงเย็น “ผู้บัญชาการหลี่เคิงเชียงเสียชีวิตในสนามรบเมื่อห้าสิบกว่าปีก่อนแล้ว จะมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? คุณ……เป็นใครกันแน่?”ตุบ!ดวงตาของหลินชีเยี่ยเป็นประกาย เขายกเท้าขึ้นแล้วเหยียบลง
