ชีเยี่ย เขาดูเหมือนจะเรียกพวกเรานะ เราควรตอบรับไหม?”“……รอก่อน” หลินชีเยี่ยแสดงสีหน้าประหลาดอย่างยิ่ง “ดูเหมือนคนๆ นี้จะสติไม่ค่อยดี ไม่แน่ใจแฮะ ฉันขอสังเกตดูอีกหน่อย……”ในขณะที่พวกหลินชีเยี่ยกำลังกระซิบกระซาบกันอยู่นั้น ร่างที่สวมแว่นตากันแดดก็ตะโกนด้วยความกระตือรือร้นอีกครั้ง“เอาล่ะ! ขอเสียงปรบมือต้อนรับ… หน่วยม่านราตรี!!”แสงไฟบนเพดานสว่างขึ้นในทันที ทุกคนในฟลอร์เต้นรำหยุดนิ่ง หันมายิ้มแล้วปรบมือให้หลินชีเยี่ยและคนอื่นๆเสียงปรบมือดังกึกก้องทุกคนในหน่วยม่านราตรีตกตะลึงแม้แต่หลินชีเยี่ยที่เคยฆ่าสิ่งลี้ลับ เคยสังหารเทพเจ้า และเคยเผชิญหน้ากับวิกฤตชีวิตและความตายมาแล้ว ก็ยังรู้สึกสงสัยในชีวิตชั่วขณะหนึ่งเมื่อเจอกับสถานการณ์ประหลาดเช่นนี้ท่ามกลางเสียงปรบมือที่ไม่ขาดสาย ไป๋หลี่พั่งพั่งลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แล้วค่อยๆ ยื่นมือออกไปอย่างระมัดระวัง……“แค่กๆ……เอ่อ……สวัสดีครับทุกคน ทุกคนสบายดีนะครับ!”หลินชีเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามตั้งสติ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเดินตรงไปยังกลางฟลอร์เต้นรำเสื้อคลุมสีแดงเข้มดูเหมือนเลือดสีแดงฉานภายใต้แสงไฟสว่างจ้า ชายหญิงที่ยืนล้อมรอบฟลอร์เต้นรำเห็นหลินชีเยี่ยเดินมา จึงรีบเปิดทางให้แล้วถอยไปยืนอยู่ด้านข้างหลินชีเยี่ยหยุดยืนกลางฟลอร์เต้นรำ เขาขมวดคิ้วมองชายหนุ่มที่สวมแว่นตากันแดดพร้อมยกยิ้มมุมปากตรงหน้าแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก“ผมคือหลินชีเยี่ย หัวหน้าหน่วยม่านราตรี
